Πάντα αναρωτιόμουν ποια ήταν αυτή η δύναμη που κρατούσε τόσο στενά δεμένους όλους τους “όπου Γης'” Κεφαλονίτες με το Νησί μας.
Άνθρωποι που πραγματικά πρόκοψαν, έζησαν το “Αμερικανικό όνειρο της επιτυχίας” , διακρίθηκαν σε όλους τους Τομείς της Οικονομίας, των Επιστημών αλλά και της Πολιτικής. Δεν αφομοιώθηκαν από τις διεθνείς κοινωνίες, αλλά κράτησαν την φλόγα της Αγάπης για το Νησί μας ως πυξίδα και οδηγό.
Οργανώθηκαν σε Συλλόγους , Σωματεία, Λέσχες Φιλίας, έφτιαξαν Σχολεία, Εκκλησίες, Κατηχητικά , κράτησαν ήθη και έθιμα ετών και διατήρησαν με ευλάβεια την Ελληνική γλώσσα που η διδαχή της στις επόμενες γενεές ήταν καύχημα επιτυχίας.
Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Κεφαλλήνων και Ιθακησίων “Οδυσσεύς” ήρθε σαν ομπρέλα προστασίας και ανάδειξης του έργου αυτών των σημαντικών Συλλόγων συγκεντρώνοντας σε μια μεγάλη διεθνή Οικογένεια όλους όσους επιθυμούσαν να συμμετέχουν και να δραστηριοποιηθούν.
Ως Αντιδήμαρχος του ενιαίου Δήμου Κεφαλονιάς, με αρμοδιότητα τις Διεθνείς Σχέσεις, είχα την εξαιρετικά μεγάλη τιμή, για δέκα σχεδόν χρόνια , να συνεργαστώ στενά με την Ομοσπονδία και να συμβάλω με διάφορες στοχευμένες δράσεις και ενέργειες συνεργασίας στην ενδυνάμωση όσο το δυνατόν περισσότερο των δεσμών επαφής της με το Νησί μας.
Με μια σειρά από Εκδηλώσεις, Πολιτιστικά δρώμενα ,Καλλιτεχνικές Εκθέσεις, Συνέδρια και συλλογικές προσπάθειες, δημιουργήσαμε την Εβδομάδα των Αποδήμων, την πρώτη εβδομάδα κάθε Αυγούστου, όπου καθιερώθηκε η δυνατότητα περαιτέρω σύσφιξης σχέσεων κυρίως των μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς με το Νησί μας.
Πρόεδρος της Ομοσπονδίας ήταν τότε, ο αείμνηστος πλέον Διονύσης Βλάχος. Άνθρωπος σπάνιος, διακεκριμένη προσωπικότητα της Ομογένειας, με κοινωνικές ευαισθησίες, έχοντας τιμηθεί με το Παράσημο του Επιτυχημένου Μετανάστη από την Κυβέρνηση των Η.Π.Α., δημιούργησε ξεχωριστή ιστορία με τα διακεκριμένα Μέλη του Συμβουλίου και τους προηγούμενους Προέδρους, προσφέροντας τεράστιες ευεργεσίες κυρίως στον χώρο της Υγείας και Πρόνοιας στο Νησί μας.
Κάθε επαφή μαζί του ήταν και ένα “Μάθημα ζωής” για το τι σημαίνει η πραγματική αγάπη, η έγνοια για τον συνάνθρωπο, η επικοινωνία και φροντίδα για το Νησί μας.
Με βαθιά συγκίνηση, καταγράφω τις πολλές συζητήσεις που κάναμε στην Κεφαλονιά αλλά και στην Αμερική σχετικά με την πλούσια και δημιουργική ιστορία των πρώτων Μεταναστών στις Η.Π.Α..
Γνωρίζοντας το πλούσιο υλικό σχετικών ενθυμημάτων, που κάθε σπίτι εκεί διαθέτει, ελπίζω να υλοποιηθεί σύντομα, αλλά και να αφιερωθεί στη Μνήμη του, το “Μουσείο του Μετανάστη” στο Αργοστόλι που ήταν, είναι και θα είναι ένας εκ των κεντρικών στόχων της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας.
Θερμά Συλλυπητήρια στην Οικογένεια, τους Συγγενείς και τους Φίλους του, αλλά και σε όλα τα Μέλη της Ομογένειας που είχαν συνδεθεί μαζί του.
Με σεβασμό
Ευάγγελος Κεκάτος
