Ο Γεράσιμος Γαλανός θυμάται τους αδελφούς Αναλυτή, τον αγαπημένο «Μπουλεβιό» και ένα κατάστημα που έγινε κομμάτι της καθημερινότητας και της μνήμης της πόλης
Υπάρχουν μυρωδιές που σε γυρίζουν χρόνια πίσω. Για πολλούς Ληξουριώτες, μία από αυτές είναι το άρωμα του φρεσκοκαβουρδισμένου καφέ που απλωνόταν στην κεντρική πλατεία από το καφεκοπτείο των αδελφών Αναλυτή. Τον γνωστό σε όλους «Μπουλεβιό», που συνδέθηκε με τις μικρές καθημερινές συνήθειες ολόκληρων γενεών.
Μέσα από τις αναμνήσεις του Γεράσιμου Σωτ. Γαλανού ζωντανεύουν το παλιό κατάστημα, οι γεμάτοι πάγκοι, οι μηχανές του καφέ και, πάνω απ’ όλα, δύο άνθρωποι που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στην πόλη: ο Σπυράγγελος και ο Ευάγγελος Αναλυτής.
Με το ποδήλατο «στου Μπουλεβιού»
Η αφήγηση ξεκινά από μια παιδική διαδρομή. Ο πατέρας του συγγραφέα, ο Σωτήρης Γαλανός, του έδινε χρήματα και τον έστελνε με το ποδήλατο να αγοράσει ένα κιλό καφέ από τον Μπουλεβιό.
Η παραγγελία ετοιμαζόταν, κοβόταν το τιμολόγιο και ο μικρός επέστρεφε στο πατρικό κατάστημα. Εκεί ο καφές δεν έπρεπε να λείπει ποτέ: ήταν το κέρασμα για τον πελάτη, τον περαστικό και τον διαβάτη.
Μια απλή δουλειά της ημέρας, που έμεινε στη μνήμη μαζί με την εικόνα και τις μυρωδιές του καφεκοπτείου.
Μια ιστορία που ξεκίνησε το 1931
Πίσω από την επωνυμία «Καφές Αναλυτή» βρισκόταν μια οικογενειακή διαδρομή που άρχισε το 1931. Τότε ο Δημήτριος Ευαγγέλου Αναλυτής, επιστρέφοντας στο Ληξούρι έπειτα από πολλά χρόνια στην Αμερική, δημιούργησε το καφεκοπτείο του.
Μετά τους σεισμούς του 1953, οι γιοι του, Σπυράγγελος και Ευάγγελος, έστησαν ξανά την επιχείρηση σε γωνιακό κατάστημα, στη νοτιοδυτική πλευρά της κεντρικής πλατείας. Ο τρίτος αδελφός, ο Θεόδωρος, έζησε στην Πάτρα.
Το κατάστημα με τις μεγάλες τζαμαρίες έγινε γνώριμο σημείο της πόλης. Στο εσωτερικό του, κάθε γωνιά είχε κάτι να ανακαλύψεις: καραμέλες και ζαχαρωτά, μπισκότα, γλυκά του κουταλιού, ξηρούς καρπούς, ηδύποτα, τοπικά κρασιά και μικροδώρα. Ανάμεσά τους, τα σακουλάκια με τον καφέ δικής τους κοπής, τακτοποιημένα με φροντίδα.
Το άρωμα που γέμιζε την πλατεία
Ξεχωριστή θέση στις αναμνήσεις του Γεράσιμου Γαλανού έχει η μεγάλη μηχανή άλεσης, πάνω στον πάγκο του καταστήματος, με το διάφανο γυάλινο δοχείο της.
Οι καβουρδισμένοι κόκκοι αλέθονταν μπροστά στον πελάτη και ο καφές συσκευαζόταν στα σακουλάκια με την οικογενειακή επωνυμία. Η φρεσκάδα και το άρωμά του ήταν μέρος της φροντίδας με την οποία οι δύο αδελφοί αντιμετώπιζαν τη δουλειά τους.
Κι όταν άρχιζε το καβούρδισμα, η μυρωδιά έβγαινε στην πλατεία. Ένα άρωμα που σε σταματούσε στον δρόμο και σε παρακινούσε να περάσεις την πόρτα για λίγο φρέσκο καφέ.
Στο κατάστημα υπήρχε και μια μεγάλη ασπρόμαυρη αφίσα, με έναν Βραζιλιάνο να κοσκινίζει κόκκους καφέ. Η εικόνα εντυπωσίαζε από παιδί τον συγγραφέα. Οι αδελφοί Αναλυτή το θυμήθηκαν και, όταν έκλεισαν το καφεκοπτείο, του τη χάρισαν.
Δύο αδέλφια με ξεχωριστή θέση στην πόλη
Στην αφήγηση, ο Σπυράγγελος και ο Ευάγγελος περιγράφονται ως άνθρωποι χαμογελαστοί, μετρημένοι και προσηλωμένοι στη δουλειά τους. Με άμεση επικοινωνία, ληξουριώτικο ταπεραμέντο και μια αδελφική σχέση που ξεχώριζε.
Ο Βαγγέλης είχε ιδιαίτερα ενεργό ρόλο στην καθημερινή λειτουργία του καταστήματος, εξυπηρετώντας με προσοχή και ακρίβεια τους πελάτες.
Ο Σπυράγγελος ανέπτυξε παράλληλα παρουσία στα κοινά, συμμετέχοντας σε επιτροπές διοίκησης και δράσης της Βαλλιανείου Επαγγελματικής Σχολής, της Φιλαρμονικής Σχολής Ληξουρίου, των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων της πόλης, της Πετριτσείου Βιβλιοθήκης «Δαμοδός», του παλιού Πολιτιστικού Κέντρου και των διοργανώσεων του Καρναβαλιού.
Από την πλατεία στα χωριά της Παλικής
Η δραστηριότητα των αδελφών Αναλυτή έφτανε και έξω από το Ληξούρι. Ορισμένα Σαββατοκύριακα, με το μακρόστενο αυτοκίνητό τους, επισκέπτονταν χωριά της Παλικής, προμηθεύοντας τα μικρά καταστήματα με σακουλάκια καφέ.
Φρόντιζαν επίσης την εμφάνιση των προϊόντων τους, με καλαίσθητες συσκευασίες και ημερολόγια τσέπης που έφεραν την επωνυμία τους. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 εμπλούτισαν το κατάστημα με νέες ποικιλίες καφέ, αλλά και καφετιέρες και σερβίτσια της γερμανικής εταιρείας Melitta, ακολουθώντας τις αλλαγές στις συνήθειες του κοινού.
Το τέλος μιας εποχής και η ανάμνηση που έμεινε
Τον Ιανουάριο του 2009, οι αδελφοί Αναλυτή έκλεισαν το καφεκοπτείο τους. Στα τέλη της δεκαετίας που ακολούθησε έφυγαν από τη ζωή.
Έμειναν, όμως, οι αναμνήσεις από ένα κατάστημα που συνόδευσε την καθημερινότητα της Παλικής, τα σακουλάκια με την επωνυμία «Καφές Αναλυτή» και η εκτίμηση για δύο ανθρώπους που εργάστηκαν με συνέπεια και αξιοπρέπεια.
Και για όσους πρόλαβαν τον «Μπουλεβιό», έμεινε εκείνη η μυρωδιά του καφέ που απλωνόταν στην πλατεία — μια μικρή, αγαπημένη ιστορία του Ληξουρίου.
Βασισμένο στο κείμενο και τις προσωπικές αναμνήσεις του Γεράσιμου Σωτ. Γαλανού.
