Η γυναίκα που ανάγκασε τη Γαλλία να κοιτάξει κατάματα το πρόσωπο του τέρατος, η 73χρονη Ζιζέλ Πελικό, άνοιξε την καρδιά της στη Βικτόρια Ντάρμπισαϊρ του BBC, περιγράφοντας πώς η ζωή της διαλύθηκε σε μια στιγμή. «Κάτι εξερράγη μέσα μου», δηλώνει για τη μέρα που έμαθε ότι ο επί 50 χρόνια σύντροφός της την νάρκωνε συστηματικά για να την βιάζουν δεκάδες ξένοι. Σύμφωνα με την ίδια, η ανακάλυψη αυτή ήταν ένα «τσουνάμι» που ισοπέδωσε κάθε βεβαιότητα της ζωής της. Κι όμως, παρά τη βάναυση κακοποίηση που υπέστη, η Πελικό επιδεικνύει μια σπάνια ψυχραιμία, αρνούμενη να αφήσει τον θυμό να την καταβάλει, επιλέγοντας αντίθετα τον δρόμο της αξιοπρέπειας και της δημόσιας μαρτυρίας.
Η στιγμή της αποκάλυψης και το οικογενειακό δράμα
Η αντίστροφη μέτρηση για την αποκάλυψη ξεκίνησε τυχαία σε ένα σούπερ μάρκετ, όταν ο Ντομινίκ Πελικό συνελήφθη να βιντεοσκοπεί κάτω από τις φούστες γυναικών. Όπως ανακοινώθηκε, κατά την ανάκριση, η αστυνομία παρουσίασε στη Ζιζέλ φωτογραφίες που την απεικόνιζαν σε κατάσταση ληθάργου, περιτριγυρισμένη από αγνώστους. «Δεν αναγνώριζα τον εαυτό μου. Αυτή η γυναίκα στο κρεβάτι έμοιαζε νεκρή», αναφέρει συγκλονισμένη.
Την ίδια ώρα, η ενημέρωση των τριών παιδιών της αποτέλεσε το πιο οδυνηρό κομμάτι αυτής της διαδρομής. Η ίδια θυμάται την «απάνθρωπη κραυγή» της κόρης της, Καρολίν, στο άκουσμα της είδησης. Η προδοσία απέκτησε ακόμη βαθύτερες διαστάσεις όταν αποκαλύφθηκε πως ο πατέρας τους είχε αρχειοθετήσει στο λάπτοπ του φωτογραφίες της Καρολίν ενώ κοιμόταν με τα εσώρουχα, μια πράξη που η Ζιζέλ χαρακτηρίζει ως «αβάσταχτη αιμομικτική ματιά».
Το δικαστήριο της «δειλίας» και η άρση της ανωνυμίας
Η απόφαση της Πελικό να παραιτηθεί από το δικαίωμα της ανωνυμίας και να επιλέξει μια ανοιχτή δίκη άλλαξε τον ρου της γαλλικής δικαιοσύνης. «Για τέσσερα χρόνια κουβαλούσα τη ντροπή, αλλά ένιωθα ότι η μυστικότητα ήταν μια διπλή τιμωρία για τα θύματα», εξηγεί. Στη δικαστική αίθουσα της Αβινιόν, βρέθηκε αντιμέτωπη με 51 άνδρες, οι οποίοι στην πλειονότητά τους αρνήθηκαν την κατηγορία του βιασμού, ισχυριζόμενοι ότι είχαν τη συναίνεση του συζύγου.
Η ίδια χαρακτήρισε τη διαδικασία «δίκη της δειλίας», καθώς οι κατηγορούμενοι αρνούνταν να αναλάβουν την ευθύνη, ακόμη και όταν προβάλλονταν τα βίντεο της κακοποίησης. «Έβλεπαν τον άνδρα να με βιάζει και έλεγαν: “Δεν είχα πρόθεση”», σημειώνει με αγανάκτηση. Κι όμως, η παρουσία εκατοντάδων γυναικών έξω από το δικαστήριο της έδινε τη δύναμη να κρατά το κεφάλι ψηλά, ενώ δέχθηκε ακόμη και προσωπική επιστολή υποστήριξης από τη Βασίλισσα Καμίλα του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η επόμενη μέρα και η αναζήτηση της αλήθειας
Σήμερα, η Ζιζέλ Πελικό προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές της, έχοντας βρει ξανά τον έρωτα στο πρόσωπο του Ζαν-Λουπ, ενός άνδρα που συνάντησε στο Île de Ré. «Η ζωή κρατά πάντα όμορφες εκπλήξεις», λέει με θέρμη, αν και παραμένουν αναπάντητα ερωτήματα. Σκοπεύει να επισκεφθεί τον πρώην σύζυγό της στη φυλακή – όπου εκτίει ποινή 20 ετών- για να τον κοιτάξει στα μάτια και να ζητήσει απαντήσεις για την πιθανή κακοποίηση της κόρης τους, αλλά και για μια υπόθεση δολοφονίας από το 1991 στην οποία έχει εμπλακεί το όνομά του.
«Πάντα προσπαθούσα να τον οδηγώ προς το φως, αλλά εκείνος επέλεξε τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής», καταλήγει η Πελικό. Η στάση της παραμένει ένα μήνυμα προς όλα τα θύματα: «Αν μπόρεσα να το κάνω εγώ, μπορούν όλα τα θύματα. Έχουμε μέσα μας πόρους που ούτε καν υποψιαζόμαστε».
