Γράφει ο Μάκης Θεοτοκάτος

Η φυσική μου κατάσταση, λόγω ηλικίας, δεν μου επιτρέπει να ενεργοποιούμαι όσο θα ήθελα στη κοινωνική ζωή του τόπου, γι’ αυτό και παρακολουθώ τα τοπικά μας γεγονότα χωρίς κάποια ουσιαστική συμμετοχή και δράση.
Παρόλα αυτά τα εγκαίνια του Μουσικού Σχολείου και κάποιες δηλώσεις του καλού μας Δημάρχου, με αναγκάζουν να παραθέσω τα πιο κάτω .

Η άποψή σας κύριε Δήμαρχε ότι οι συνθήκες καθιστούν δύσκολη και ανέφικτη τη δημιουργία Πανεπιστημιακού Τμήματος στο Ληξούρι, μπορεί μόνο να δικαιολογήσει την Υπουργό παιδείας που πήρε το Τμήμα Τ.Ε.Ι. από το Ληξούρι και το πήγε στη Κέρκυρα αλλά και τη Δημοτική αρχή που δεν πρόβαλε σθεναρή αντίσταση και δεν προέβη σε καμία κινητοποίηση για να εμποδίσει την απομάκρυνσή του.
Όμως δεν μιλάμε για δημιουργία νέου τμήματος Τ.Ε.Ι. στο Ληξούρι, γιατί το Τμήμα υπήρχε. Και σε ότι αφορά τις συνθήκες διερωτώμαι αν όταν στο Ληξούρι πριν από 80 χρόνια λειτούργησε με μεγάλη επιτυχία Σχολή Υπομηχανικών ισότιμη των σημερινών Τ.Ε.Ι., υπήρχαν καλύτερες συνθήκες;

Σε ότι αφορά τα νέα έργα στο Δήμο μας που αναφέρεστε, πιθανό να μου διαφεύγουν κάποια αλλά θα ήθελα να μάθω ένα νέο έργο που έχει γίνει τα τελευταία 10 χρόνια και μη μας πείτε για ασφαλτοστρώσεις. Γιατί τα έργα που επικαλείστε προϋπήρχαν και κάπως καθυστερημένα προβαίνετε στην επισκευή των ζημιών τους από το σεισμό του 2014.
Για δε το Τουριστικό Περίπτερο που έχει ρημάξει και λεηλατηθεί, κουβέντα.

Και να πάμε τώρα στα εγκαίνια του Μουσικού Σχολείου, που εκτελέστηκαν με πλήρη επισημότητα, όπου παρευρέθηκε πλήθος κόσμου, συγκινημένος και χαρούμενος για τη λειτουργία του σε μια πόλη με πλούσια μουσική παράδοση και κουλτούρα.
Δεν μπορώ όμως να μη επισημάνω τη προσπάθεια κάποιων ομιλητών που με υπερβάλλοντα ζήλο και πάθος θέλησαν να μας πείσουν ότι συντελείται ένα κοσμοϊστορικό γεγονός στο τόπο.
Χαιρετίζουμε και καλωσορίζουμε τη λειτουργία του Μουσικού Σχολείου στο Νομό μας, όμως δεν μας χαρίστηκε αλλά είναι κάτι που το δικαιούμαστε αφού σε όλα τα Επτάνησα λειτουργούν Μουσικά Σχολεία και δεν ξέρω γιατί εμείς δεν έπρεπε δικαιωματικά να το έχουμε. Προφανώς και αξίζουν συγχαρητήρια και έπαινοι σε όλους όσους βοήθησαν για τη λειτουργία του.
Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί τόσες τυμπανοκρουσίες και τόσα λιβανίσματα για το αυτονόητο. Και ακόμα δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί η λειτουργία του Μουσικού Σχολείου υπήρξε ιδέα κάποιων, όταν με δεδομένη τη λειτουργία Μουσικών Σχολείων στα άλλα Επτάνησα, ήταν φυσικό επακόλουθο η ίδρυσή του και στην Κεφαλονιά. Δεν μπορώ ακόμα να μην αναφερθώ στην πύρινη ομιλία του συμπαθούς Δ/ντή της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που με εκείνο το περίφημο «ουδέν κακόν αμιγές καλού» αποπειράθηκε ανεπιτυχώς να μας πείσει ότι ευτυχώς που έκλεισε το Τμήμα Μουσικών Οργάνων και Ήχου και έτσι μας έδωσαν το Μουσικό Σχολείο.
Αναφέρω για όσους δεν γνωρίζουν ότι όταν τα τέλη της δεκαετίας του 1940 η Σύγκλητος του Πολυτεχνείου αποφάσισε την ίδρυση πέντε Σχολών Υπομηχανικών ισότιμες του Μικρού Πολυτεχνείου σε όλη την Ελλάδα, μία από αυτές ήταν στο Ληξούρι στις εγκαταστάσεις της Β.Ε.Σ.(Θες/νίκη—Πάτρα—Ηράκλειο—Ληξούρι—Γιάννενα) από τίς οποίες αυτή στα Γιάννενα δεν λειτούργησε.

Η Β.Ε.Σ πρωτολειτούργησε το 1927—28 και στελεχώνονταν με καθηγητές από την Ευρώπη κυρίως Γερμανούς και Ιταλούς και μαζί με τη Σιβητανίδειο της Αττικής είναι οι πρώτες Επαγγελματικές Σχολές που ιδρύθηκαν στη χώρα μας. Είχε τμήματα πολλών επαγγελματικών ειδικοτήτων , μαθητές από όλη την Ελλάδα και στα χρόνια λειτουργίας της, το Ληξούρι έσφυζε από ζωή , οι δε απόφοιτοι της Β.Ε.Σ. ξεχώριζαν για την άρτια εκπαίδευσή τους.
Κριτήριο λοιπόν για την ίδρυση Σχολής Υπομηχανικών τότε στο Ληξούρι, υπήρξε η ιστορία, η παράδοση και η άρτια υποδομή της Β.Ε.Σ., κάτι που σήμερα αγνοήθηκε.
Το 1987 η Β.Ε.Σ. έπαψε να λειτουργεί και το κτηριακό της συγκρότημα μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο μερικών στρεμμάτων γης , ιδιοκτησίας κληροδοτήματος Παναγή Βαλλιάνου , αγοράστηκε από το Δήμο Ληξουρίου όταν τότε είχα τη τιμή να είμαι Δήμαρχος Ληξουρίου, με κύριο στόχο την επαναλειτουργία των Σχολών Υπομηχανικών (τότε ΚΑΤΕΕ μετά Τ.Ε.Ι.) . Το 2003 επί Π.Α.Σ.Ο.Κ. και Υπουργό Παιδείας τον αείμνηστο Γερ. Αρσένη, λειτούργησε στο Ληξούρι αρχικά δύο Τμήματα Τ.Ε.Ι. με άριστα αποτελέσματα, αργότερα καταργήθηκε το ένα Τμήμα, για να έλθει εν τέλει ΣΥΡΙΖΑ και Ν. Δ. να καταργήσουν το εναπομείναν Τμήμα Ήχου και Μουσικών Οργάνων και να μεταφερθεί στη Κέρκυρα. Είναι αξιοσημείωτο ότι τοπικοί παράγοντες, κόμματα, φορείς, επαγ/τικοί σύλλογοι, κ.λ.π. δεν αντέδρασαν δυναμικά για να αποτρέψουν τη κατάργησή του. Σημειώνω ότι οι απόφοιτοι του Τμήματος αυτού στο Ληξούρι, σταδιοδρομούν συνεργαζόμενοι με τους καλύτερους μουσικούς παράγοντες της χώρας .
Προκαλεί λοιπόν εντύπωση το γεγονός ότι κανένας από τους ομιλητές της εκδήλωσης των εγκαινίων, δε βρήκε να πει δυο λόγια γι’ αυτή τη κατάφορη αδικία, αντιθέτως προσπάθησαν κάποιοι να εξισώσουν τη δημιουργία του Μουσικού Σχολείου με το Πανεπιστημιακό Τμήμα Ήχου και Μουσικών Οργάνων.
Ας αναλογιστούμε λοιπόν πόσο ποιο επιτυχημένη και αρμονική από εκπαιδευτική άποψη θα ήταν η λειτουργία του Μουσικού Σχολείου, εάν λειτουργούσε δίπλα—δίπλα με το Τμήμα Ήχου και Μουσικών Οργάνων και με μια Φιλαρμονική Σχολή στη πόλη μας με 200 χρόνια ιστορία. Τότε θα μπορούσαν να δικαιολογηθούν και οι πομπώδεις πανηγυρισμοί, οι υπερβολές και τα λιβανίσματα στην Κυβέρνηση και στην κουμπάρα Υπουργό παιδείας.

ΛΗΞΟΥΡΙ
Μάκης Θεοτοκάτος