Ανακοίνωση της ΟΜ (Οργάνωσης Μελών) του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Ληξουρίου – Παλικής για την απόφαση του Δήμου Ληξουρίου που αφορά την εκμίσθωση αγκυροβολίου από τουριστικά σκάφη
Η απόφαση του Δήμου Ληξουρίου για την εκμίσθωση του αγκυροβολίου τουριστικών σκαφών έναντι του ποσού των 40.000€ ετησίως δεν αποτελεί μια απλή διοικητική πράξη, αλλά μια βαθιά πολιτική επιλογή με σημαντικές κοινωνικές και οικονομικές προεκτάσεις.
Καταρχάς, τίθεται σοβαρό ζήτημα υποτίμησης του δημόσιου πλούτου. Ένας στρατηγικός πόρος, όπως ένας τουριστικός προβλήτας σε μια περιοχή με αυξανόμενη τουριστική δυναμική, εκχωρείται σε τίμημα που δεν αντανακλά την πραγματική του αξία ούτε την υπεραξία που μπορεί να παραχθεί από την εκμετάλλευσή του. Με αυτόν τον τρόπο, ο δημόσιος πλούτος μεταφέρεται ουσιαστικά σε ιδιωτικά συμφέροντα, χωρίς αντίστοιχη ωφέλεια για την τοπική κοινωνία.
Παράλληλα, η συγκεκριμένη απόφαση δεν φαίνεται να εντάσσεται σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο βιώσιμης και δίκαιης τοπικής ανάπτυξης. Δεν διασφαλίζονται σαφείς όροι που να αφορούν την ενίσχυση της τοπικής οικονομίας, τη δημιουργία θέσεων εργασίας ή την επιστροφή μέρους των κερδών στην κοινωνία. Αντίθετα, πρόκειται για μια τυπική εκχώρηση, χωρίς στρατηγική στόχευση και κοινωνικά ανταποδοτικά χαρακτηριστικά.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η μεταφορά εξουσίας από το δημόσιο στον ιδιώτη. Ο προβλήτας δεν είναι απλώς μια υποδομή, αλλά δημόσιος χώρος με κοινωνική λειτουργία. Μέσω της εκμίσθωσης, ο Δήμος περιορίζει τον άμεσο έλεγχό του, ενώ ο ιδιώτης αποκτά τη δυνατότητα να καθορίζει τη χρήση, την πρόσβαση και εν τέλει την οικονομική εκμετάλλευση ενός κρίσιμου σημείου της πόλης. Πρόκειται για μια σαφή ανακατανομή εξουσίας υπέρ του ιδιωτικού κεφαλαίου.
Επιπλέον, η μακροχρόνια διάρκεια της μίσθωσης δημιουργεί μια δέσμευση που περιορίζει τη μελλοντική ευελιξία του Δήμου. Ένας δημόσιος πόρος «κλειδώνει» για χρόνια, χωρίς τη δυνατότητα επαναξιολόγησης ή επαναδιαπραγμάτευσης με βάση ενδεχόμενες νέες ανάγκες ή ευκαιρίες για την τοπική κοινωνία.
Αξίζει επίσης να επισημανθεί ότι η τυπική νομιμότητα της διαδικασίας δεν ταυτίζεται με την ουσιαστική δημοκρατία. Η απουσία ουσιαστικής δημόσιας διαβούλευσης, κοινωνικού ελέγχου και διαφάνειας ως προς τον καθορισμό των όρων της δημοπρασίας εγείρει ερωτήματα για το κατά πόσο η απόφαση αντανακλά το συλλογικό συμφέρον των πολιτών.
Σε τοπικό επίπεδο, η κοινωνία του Ληξουρίου χάνει μια σημαντική ευκαιρία. Ο προβλήτας θα μπορούσε να αποτελέσει εργαλείο άμεσης ενίσχυσης των δημοτικών εσόδων, στήριξης μικρών τοπικών επιχειρήσεων και ανάπτυξης ενός μοντέλου που θα διαχέει τα οφέλη σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα. Αντί αυτού, επιλέγεται ένα μοντέλο συγκέντρωσης της εκμετάλλευσης σε έναν ιδιώτη.
Συμπερασματικά, η συγκεκριμένη επιλογή εντάσσεται σε μια ευρύτερη λογική διαχείρισης του δημόσιου χώρου που βασίζεται στην εκχώρηση και ιδιωτικοποίησή του. Πρόκειται για μια πρακτική που δεν υπηρετεί το συλλογικό συμφέρον, αλλά ενισχύει τη συγκέντρωση πόρων και εξουσίας.
Ο Δήμος Ληξουρίου, με αυτή του την απόφαση, φαίνεται να υιοθετεί και να αναπαράγει τις πολιτικές πρακτικές της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη, ακολουθώντας ένα μοντέλο συνεχών αναθέσεων και εκχωρήσεων δημόσιων πόρων σε ιδιώτες, εις βάρος της τοπικής κοινωνίας και της δημοκρατικής διαχείρισης του δημόσιου πλούτου.
Συγχαρητήρια είστε άξιοι μαθητές της κυβέρνησης: 10 με τόνο.
ΟΜ ΛΗΞΟΥΡΙΟΥ – ΠΑΛΛΙΚΗΣ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
