Αποχαιρετώ με θλίψη τη Μαρία Λαδά μετά τον απρόσμενο θάνατό της, έναν Άνθρωπο με υπευθυνότητα και ευπρέπεια, μια Συμπολίτισσα ζωντανή, γελαστή, μαχητική.

Αποχαιρετώ τη Μαρία της διεκδίκησης, της επιμονής, της αξιοπρέπειας.

άρηκε πολύ όταν τοποθετήθηκε ράμπα για την είσοδο των ΑμεΑ στο κτήριο του Μουσείου Ληξουρίου, το ίδιο πάλι χάρηκε όταν κατασκευάστηκε η ράμπα για την πρόσβαση στον προαύλειο χώρο του Μουσείου.

Γνοιαζόταν πάντα για την αποδοχή και τη συνύπαρξη. Πολύ χρήσιμες οι συζητήσεις μαζί της. Μας δίδασκε με το παράδειγμά της.
Θα τη θυμάμαι μαχήτρια της ζωής δυνατή και αποτελεσματική.

Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της αλλά και στη δεύτερη οικογένειά της, τον «Υπερίωνα».

Αργοστόλι, 28-2-2026

Πέτρος Πετράτος