
Πέθανε στην ηλικία των 83 ετών ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης, που ερμήνευσε, μεταξύ άλλων, τον χαρακτηριστικό και διάσημο ρόλο του «Γιάγκου Δράκου» στη «Λάμψη».
Ο Χρήστος Πολίτης, άφησε την τελευταία του πνοή σήμερα Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου. Ο Χρήστος Πολίτης είχε μακρά παρουσία στο θέατρο, την τηλεόραση αλλά και τον κινηματογράφο και ήταν από τους ηθοποιούς που άφησαν έντονο το στίγμα τους στον χώρο του θεάματος.
Την δυσάρεστη είδηση του θανάτου έκανε γνωστή με ανάρτησή του ο συγγραφέας Μάνος Λαμπράκης στο προσωπικό του προφίλ στο Facebook. «Ο Χρήστος Πολίτης δεν μένει πια εδώ… 1942 – 2026» έγραψε ο κ. Λαμπράκης.
Το βιογραφικό του
Ο εκλιπών ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1965).
Πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο Δέκα μικροί νέγροι (1965-1966). Έπειτα έπαιξε στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη – Νίκου Χατζίσκου στα έργα «Πολύ κακό για το τίποτα» (1968) και «Τσάι και συμπάθεια» (1969). Ακολούθησαν συνεργασίες με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, στα έργα Χοηφόροι – Ευμενίδες του Αισχύλου και Ιππόλυτος του Ευριπίδη. Παραστάσεις με τις οποίες συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου (1974-1990). Πρόκεται για θίασο που είχε στόχο την θεατρική αποκέντρωση, αρχικά με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και στη συνέχεια, από το 1982, με τη δημιουργία και λειτουργία ενός θεάτρου στις παρυφές του θεατρικού κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα. Το «Απλό Θέατρο» επικεντρώθηκε κυρίως σε δραματολόγιο ρεπερτορίου, ανεβάζοντας έργα των Άρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Ο. Γκόλντσμιθ, Λούλας Αναγνωστάκη κ.ά.. Υπήρξε το θέατρο που παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε ένα ευρύτερο κοινό, τα έργα του Τζο Όρτον. Ο κύκλος του Απλού Θεάτρου για τον Χρ. Πολίτη ολοκληρώθηκε το 1990, με τη διάλυση του ομώνυμου θιάσου.
Παράλληλα με το έργο του στο Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με άλλους θεατρικούς δημιουργούς και θιάσους, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, το Άρμα Θέσπιδος κ.ά.. Μετά την αποχώρηση του από το Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο αλλά και με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Στο χώρο του αρχαίου δράματος επέστρεψε το 1986, στο πλάι του Αλ. Μινωτή με το Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή και το 1992 με την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε, υπήρξε «Το λιοντάρι του χειμώνα» του Τζ. Γκόλντμαν, κατά την θεατρική περίοδο 1997-98.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά «Τα δίχτυα του τρόμου». Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στις σειρές «Βασίλισσα Αμαλία» μαζί με την Αλ. Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975) και Αφροδίτη με τη Νόρα Βαλσάμη (1977). Την δεκαετία του 1980 είχε ελάχιστες συμμετοχές σε τηλεοπτικά προγράμματα. Το 1991, επανεμφανίζεται στην τηλεόραση με την καθημερινή σειρά του Νίκου Φώσκολου «Η λάμψη», συνεργασία που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως «Γιάγκο Δράκο», ρόλο που ερμήνευσε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005. Η συμμετοχή του στη Λάμψη υπήρξε μία από τις τελευταίες καλλιτεχνικές του δραστηριότητες.
Επιπλέον, κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980, συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραγωγές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και σε δύο παραγωγές για βίντεο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Κατά τη δεκαετία του 1990, υπήρξε για μια διετία, δάσκαλος στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη.
Τέλος, περιστασιακά ασχολήθηκε και με την πολιτική. Το 1998, εκλέχθηκε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου. Θέση από την οποία αποχώρησε σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ συμμετείχε και ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης για τις βουλευτικές εκλογές του 1996.
Οι θεατρικές παραστάσεις που συμετείχει ο Χρήστος Πολίτης
1965/1966 Δέκα μικροί νέγροι
1968 Πολύ κακό για το τίποτα
1969 Τσάι και συμπάθεια, Τα μεγάλα χρόνια, Τσάο
1970 Η κοιμωμένη και ο Χαλεπάς, Τοβάριτς
1971 Ερωτικές και φορολογικές υποθέσεις
1972 Χοηφόροι-Ευμενίδες, Ο Ρόζενγκραντς και ο Γκίλντενστερν πέθαναν
1973 Τέλος καλό, όλα καλά, Ιππόλυτος, Οθέλλος
1974 Προμηθέας Δεσμώτης
1974 Ήταν όλοι τους παιδιά μου
1975 Ερωτόκριτος, Καμπίρια
1976 Το αρμένικο φεγγάρι, Η ζωή είναι όνειρο
1977 Ρωμαίος και Ιουλιέτα
1977 Ο ποπολάρος
1978 Γύπαρης ή Πανώρια
1979 Οι πεταλούδες πετούν ελεύθερες, Ιουλιανός ο οραματιστής, Μάρτυρας κατηγορίας
1980 Περικλής, ο ηγεμόνας της Τύρου, Γυάλινος Κόσμος
1981 Ένας ιππότης για τη Βασούλα1982 Τα γούστα του κυρίου Σλόαν
1983 Τι είδε ο υπηρέτης
1984 Τα λάθη μιας νύχτας
1985 Η λέσχη
1986 Οιδίπους επί Κολωνώ, Η νίκη, Τι είδε ο υπηρέτης
1987 Λόρδος Βύρων, Μην προσπερνάς την ευτυχία
1988 Γυάλινος κόσμος
1989 Λεηλασία, Ερωτόκριτος
1991 Ένας ιδανικός σύζυγος
1992 Αντιγόνη, Τα βρόμικα χέρια
1993 Ο ιμπρεσσάριος της Σμύρνης, Sweet Charity
1994 Άννα Καρένινα
1995 Αδερφοί Καραμαζόφ
1997 Το λιοντάρι του χειμώνα
Οι κινηματογραφικές ταινίες που συμμετείχε
1968 Η λεωφόρος του μίσους
1969 Θυμήσου αγάπη μου, Το μαύρο χρονικό (μικρού μήκους) , Το κορίτσι του 17, Όχι, Άγιος Νεκτάριος, ο προστάτης των φτωχών
1970 Ο λιποτάκτης, Στη μάχη της Κρήτης, Ο τελευταίος των κομιτατζήδων
1971 Ολοκαύτωμα, Παπαφλέσσας, Δώστε τα χέρια, 28η Οκτωβρίου ώρα 05.30
1972 Οι Σουλιώτες , Ως την τελευταία στιγμή
1973 Οι τελευταίοι του Ρούπελ, Αστερισμός της Παρθένου
1974 Ο γιος μου ο Στέφανος
1975 Στα δίχτυα του τρόμου
2022 Broadway
Οι τηλεοπτικές σειρές και εκπομπές που συμμετείχε
1972-1973 Στα δίχτυα του τρόμου
1974-1976 Βασίλισσα Αμαλία, Ρωμαίος Και Ιουλιέττα
1977-1978 Αφροδίτη
1978-1979 Τυχεροί Και Άτυχοι
1987 Μικρογραφίες, Ο Ελληνισμός Στον Κόσμο
1990 Η Νύχτα Των Μάγων
1991-2005 Η Λάμψη
1999 Καλημέρα Ζωή
Οι βιντεοταινίες που συμμετείχε
1987 Οι αδίστακτοι
1988 Τριαντάφυλλο και αγκάθι
Με πληροφορίες από Βικιπαίδεια
