![](https://ekefalonia.gr/wp-content/uploads/2019/03/20190228_132635-1.jpg)
Γράφει η Ελένη Βαλλιανάτου
O “Κόλπος του Αργοστολίου” του Βασίλειου Ιθακήσιου ζωγραφισμένο το 1930 συγκαταλέγεται στην συλλογή της πινακοθήκης της Λευκωσίας, τοπίο γνώριμο ζωγραφισμένο με ιδιαίτερο φως και ζωντάνια . Η Πινακοθήκη αποτελεί ένα στολίδι για τον πολιτισμό στην καρδιά της Κύπρου.
Ο Αναστάσιος Γ. Λεβέντης πέθανε τον Οκτώβριο του 1978, έχοντας προνοήσει για τη δημιουργία ενός ιδρύματος με προσανατολισμό την παιδεία, τον πολιτισμό, την τέχνη και τη φιλανθρωπία στην Κύπρο, στην Ελλάδα και ανά τον κόσμο.
Η Λεβέντιος πινακοθήκη στην καρδιά της Λευκωσίας φιλοξενεί δημιουργήματα και ζωγραφικούς πίνακες αποτελώντας μια από τις μεγαλύτερες και αντιπροσωπευτικότερες συλλογές ζωγραφικής παγκοσμίως. Ιδιαίτερη ενότητα συλλογής αποτελούν οι υδατογραφίες Κερκυραίων καλλιτεχνών εξαιρετικά τα έργα του Γιαλλινά ,ιδρυτή της καλλιτεχνικής σχολής της Κέρκυρας ,του Σπυρίδωνα Σκαρβέλλη, του Αιμιλίου Προσαλέντη.
Λίγα λόγια για τον Ιδρυτή
Ο Συλλέκτης Αναστάσιος Γ. Λεβέντης γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1902 στο ορεινό χωριό της Λεμύθου της Κύπρου. Έπειτα από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ταξίδεψε στη Μασσαλία όπου εργάστηκε και στη συνέχεια σπούδασε σε εμπορική σχολή στο Bordeaux.
Το 1920 προσελήφθη σε μια αγγλοελληνική εταιρεία και αρχικά ανέλαβε διευθυντική θέση στη νοτιοανατολική Νιγηρία, ενώ το 1922 στην Abeokuta, νοτιοδυτικά της Νιγηρίας. Εν συνεχεία, ανέλαβε τα καθήκοντα του γενικού διευθυντή στη Χρυσή Ακτή (σημερινή Γκάνα), στην Ακτή Ελεφαντοστού και στο Τόγκο.
Το 1936 ίδρυσε τη δική του εμπορική εταιρεία, με την επωνυμία A. G. Leventis & Co. Ltd, η οποία επεκτάθηκε γρήγορα στη Χρυσή Ακτή και, μετά το 1942, στη Νιγηρία. Με τον θάνατό του, η εταιρεία είχε ήδη αναδειχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της Νιγηρίας, έτοιμη πλέον να δραστηριοποιηθεί στη διεθνή επιχειρηματική σκηνή.
Ο Αναστάσιος Γ. Λεβέντης διακρίθηκε για τη φιλανθρωπική του δράση στην Αφρική και στην Κύπρο. Υποστήριξε πολυάριθμα έργα που αποσκοπούσαν στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης στην ιδιαίτερη πατρίδα του, ενώ οι προσπάθειές του εντάθηκαν εξαιτίας των πολιτικών αναταραχών που σημάδεψαν την Κύπρο αυτήν τη χρονική περίοδο. Το 1966 διορίστηκε πρεσβευτής και μόνιμος αντιπρόσωπος της Κύπρου στην UNESCO, ως αναγνώριση της συμβολής του στην προαγωγή της παιδείας και στη διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού.