Ο διάσημος σχεδιαστής μόδας Βαλεντίνο πέθανε σε ηλικία 93 ετών, μετέδωσαν ιταλικά μέσα ενημέρωσης.

Την είδηση γνωστοποίησε με ανακοίνωσή του ο όμιλος Valentino:
«Έφυγε από τη ζωή σήμερα, γαλήνια, στην κατοικία του στη Ρώμη, περιτριγυρισμένος από την αγάπη των οικείων του. Η σορός θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα στον χώρο PM23, στην Piazza Mignanelli 23 στη Ρώμη, την Τετάρτη 21 και την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2026, από τις 11:00 έως τις 18:00.

»Η κηδεία θα τελεστεί την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2026, στις 11:00, στη Βασιλική της Santa Maria degli Angeli e dei Martiri, στην Piazza della Repubblica 8 στη Ρώμη».

Η φήμη του Valentino υπερβαίνει τις τάσεις, τα γούστα και ακόμη και τις γενιές.

«Τι επιθυμούν οι γυναίκες; Να είναι όμορφες». Με αυτή τη φράση συνόψιζε το όραμά του – εκείνο που από το 1959, χρονιά ίδρυσης του οίκου του στη Ρώμη, έως το 2007, όταν αποφάσισε να αποσυρθεί, καθοδήγησε κάθε του βήμα. Πριν ακόμη από τη μόδα, τις πασαρέλες και τα κόκκινα χαλιά, ο Valentino στόχευε να κάνει τις γυναίκες όμορφες. Εκείνες το κατάλαβαν πάντα και γι’ αυτό τον ανέβασαν στον «Όλυμπο» των δημιουργών από τα πρώτα του κιόλας βήματα.

Η ζωή του Valentino είναι θρύλος. Γεννήθηκε στη Βογκέρα στις 11 Μαΐου 1932 και, όπως θα αφηγηθεί αργότερα, από παιδί γοητευόταν από το ωραίο. Ένα από τα περιστατικά που πέρασαν στη σφαίρα του μύθου: «όταν έφηβος ακόμη, συνοδεύει την οικογένειά του στην Όπερα της Βαρκελώνης. Εκεί, περιτριγυρισμένος από δεκάδες κομψότατες κυρίες ντυμένες στα κόκκινα, συνειδητοποιεί πόσο αυτό το χρώμα κολακεύει όλες τις γυναίκες. Εκείνη τη στιγμή το επιλέγει ως τη συμβολική του απόχρωση, για πάντα».

Ωστόσο θα ήταν λάθος να περιοριστεί η κληρονομιά του σε μια απλή χρωματική επιλογή. Μετά τις σπουδές στο Μιλάνο, το 1949 μετακομίζει στο Παρίσι, όπου φοιτά στην École des Beaux-Arts και στη Chambre Syndicale de la Couture Parisienne. Είναι μόλις 17 ετών, αλλά τίποτα δεν μπορεί να τον σταματήσει. Εκείνη την εποχή οι Ιταλοί δεν είναι ιδιαίτερα αγαπητοί πέρα από τις Άλπεις, όμως εκείνος είναι απλώς υπερβολικά ταλαντούχος. Κερδίζει το βραβείο Woolmark (το ίδιο που εκτόξευσε τις καριέρες των Yves Saint Laurent και Karl Lagerfeld, στενού του φίλου), ξεκινά με πρακτική άσκηση στον Jean Dessès και στη συνέχεια εργάζεται για τον Guy Laroche.

Δεν του αρκεί όμως. Το 1959 επιστρέφει στην Ιταλία και εγκαθίσταται στη Ρώμη, τότε «πρωτεούσα» της ιταλικής υψηλής ραπτικής. Οι πρώτες «επίσημες» φωτογραφίες τον δείχνουν να δουλεύει πάνω στο νυφικό της αδελφής του, ενώ ένα από τα πρώτα του φορέματα είναι ένα μέχρι το γόνατο, καλυμμένο με τριαντάφυλλα από τούλι που μεταβαίνουν από το ροζ στο κόκκινο, ένα διακοσμητικό στοιχείο που θα επανέλθει στα χρόνια.

Το 1962 το brand Valentino κάνει το ντεμπούτο του στη Φλωρεντία, στο Pitti, στη Sala Bianca. Η στιγμή όμως που ο Valentino περνά από το στάδιο ενός σημαντικού οίκου μόδας στο να γίνει σύμβολο μιας εποχής έρχεται το 1967, όταν παρουσιάζει μια συλλογή εξ ολοκλήρου λευκή. Η ώρα του défilé: τελευταίο σόου της τελευταίας ημέρας, όταν οι αγοραστές και ο ξένος Τύπος έχουν ήδη φύγει. Όμως διαδίδεται ότι πρόκειται για κάτι που δεν πρέπει να χαθεί, και τελικά όλοι μένουν, μόνο για εκείνον. Ο Valentino θα θυμάται αργότερα πόσο φοβόταν να εξαλείψει το χρώμα σε μια εποχή αφιερωμένη στην χίπικη ψυχεδέλεια. Το αποτέλεσμα; Θρίαμβος.

Σταδιακά, όλες οι σταρ που αξίζουν αυτόν τον τίτλο γίνονται πρώτα πελάτισσές του και ύστερα φίλες του. Ντίβες, τραγουδίστριες, γαλαζοαίματες, όλες, αργά ή γρήγορα, βρίσκονται ευτυχισμένες στην αυλή του «αυτοκράτορα».

Η Τζάκι Κένεντι φορά δημιουργία του τόσο στην κηδεία του πρώτου της συζύγου, προέδρου των ΗΠΑ Τζον Κένεντι, όσο και στον γάμο της με τον Αριστοτέλη Ωνάση (από τη Λευκή Συλλογή). «Ένα πρωί μας ξύπνησαν δημοσιογράφοι σε πανικό που ήθελαν να μάθουν τα πάντα για τον γάμο». Η Τζάκι γίνεται ένα από τα πιο κοντινά πρόσωπα του σχεδιαστή, σχεδόν άτυπη «μούσα» του.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ικανότητάς του να ντύνει γυναίκες αποτελεί ένα από τα διασημότερα φορέματα της Τζάκι: ένα φόρεμα, σαν σάρι, από σατέν σε μέντα πράσινο, με τελειώματα γεμάτα κρύσταλλα. Αφού το φόρεσε εκείνη, το ίδιο σχέδιο φόρεσε η Τζένιφερ Λόπεζ στα Όσκαρ του 2002. Δύο εντελώς διαφορετικές γυναίκες, και όμως, το φόρεμα ταίριαζε άψογα και στις δύο. Δεν είναι κάτι συνηθισμένο.

Στη συνέχεια, ο Valentino επιλέγει το Παρίσι ως πόλη αναφοράς για τη μόδα του. Έχει έδρα στην Place Vendôme, κάτι που του ταιριάζει: είναι ο πιο «γαλλικός» από τους Ιταλούς δημιουργούς, εκείνος που βρίσκεται πιο κοντά στη γαλλική υψηλή ραπτική.

Η καριέρα του προχωρά σαν «τρένο». Ντύνει τη Λιζ Τέιλορ στον γάμο της, καθώς και πολλές γαλαζοαίματες (όπως τη Marie Chantal της Ελλάδας). Καμαρώνει ότι έξι ηθοποιοί έχουν κερδίσει Όσκαρ φορώντας δημιουργίες του: Τζούλια Ρομπερτς (με vintage του 1992), Τζέσικα Λανγκ, Κέιτ Μπλάνσετ, Mercedes Ruehl, Σοφία Λόρεν, Jessica Tandy. Γιορτάζει με τον Andy Warhol και τη Μαντόνα, κάνει σκι στο Γκσταντ, εργάζεται στο Palazzo Mignanelli στη Ρώμη.

Στο εντυπωσιακό του château έξω από το Παρίσι διοργανώνει θρυλικά πάρτι: είτε προς τιμήν της Γουίτνεϊ Πάλτροου είτε της Κιμ Καρντάσιαν, είναι πάντα άψογα.

Ο Valentino ενσαρκώνει το όνειρο σε όλα: από το πώς στρώνει τα τραπέζια του (όχι τυχαία έγραψε και βιβλίο γι’ αυτό), μέχρι τις επιδείξεις του, στο τέλος των οποίων βγαίνει πάντα άψογος για να χαιρετήσει το κοινό υψώνοντας το χέρι. Το 1998, πριν από πολλούς άλλους, πουλά το brand του για 300 εκατομμύρια δολάρια. Το 2002, ο οίκος περνά στον όμιλο Marzotto.

Το 2006, τιμάται στο Παρίσι με τη Λεγεώνα της Τιμής. Το 2007 ανακοινώνει την αποχώρησή του από την ενεργό δράση. Για το αποχαιρετιστήριο γεγονός, που συμπίπτει με τα 45 χρόνια του οίκου, επιλέγει τη Ρώμη: τρεις ημέρες γιορτής με αποκορύφωμα ένα πάρτι μπροστά στο Κολοσσαίο, μια ιστορική έκθεση στο Ara Pacis και μια επίδειξη υψηλής ραπτικής που κλείνει απροσδόκητα όχι με κόκκινα φορέματα, αλλά με μια ακολουθία από υποβλητικά ροζ.

Η πικρία για όσα συνέβησαν γίνεται γνωστή στο ευρύ κοινό το 2009, με την κυκλοφορία του ντοκιμαντέρ Valentino – The Last Emperor του Matt Tyrnauer. Η πρεμιέρα στη Βενετία καταλήγει σε παρατεταμένο χειροκρότημα όρθιων θεατών, που επαναλαμβάνεται σε όλο τον κόσμο.

Τον Ιούλιο του 2019, στο Παρίσι, μετά την επίδειξη υψηλής ραπτικής του Pierpaolo Piccioli, εκτυλίσσεται μια από τις πιο συγκινητικές σκηνές: μόλις οι μόδιστροι αντιλαμβάνονται την παρουσία του Valentino στο κοινό, τρέχουν όλοι μαζί να τον αγκαλιάσουν, και εκείνος πέφτει στην αγκαλιά τους με δάκρυα στα μάτια.