Είχε πει το 2009 ο Γιώργος Παπανδρέου την γνωστή φράση “Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε”.
Τελικά εκείνα τα χρόνια και αλλάξαμε και βουλιάξαμε. Όπως το πάρει κανείς.
Στην Κεφαλονιά στην αρχή του 2026 προς το παρόν μόνο βουλιάζουμε.
Κυριολεκτικά όμως.
Ένα διαρκές πρόβλημα στο κέντρο του Αργοστολίου. Πλημμύρες στο δρόμο της Κρανιάς. Παραλίες που τις εξαφανίζει η θάλασσα. Σωλήνες δικτύων που κρέμονται στον αέρα. Σχολεία με στέγες που μπάζουν. Δρόμοι που κλείνουν από κατολισθήσεις.
***
Κι αν για τα βουνά που κυλάνε στους δρομους, μόνο μπαλώματα μπορούν να γίνουν, το κακό με την παραλιακή Αργοστολίου έχει παραγίνει.
Δεν είναι δα και καινούργιο πρόβλημα.
Οι τελευταίες πλημμύρες ήρθαν κι έδεσαν.
Με την εξ’ αρχής λανθασμένη λογική της παρέμβασης.
Που πολλοί λένε ότι κάνει την κεντρική είσοδο της πόλης ‘’μονοπάτι’’.
Οδηγεί το Αργοστόλι σε ασφυξία και διαπλατύνει πεζοδρόμια εκεί που δεν είναι χρήσιμα.
Ο υπαρκτός φόβος για το καλοκαίρι είναι ουρές των αυτοκινήτων ως το κλειστό, αν όχι και πιο πέρα.
***
Μέχρι τότε όμως τι γίνεται;
Καταστήματα δεν μπορούν να δουλέψουν.
Πεζοί δεν μπορούν να πάνε στη δουλειά τους.
Οι κάτοικοι είναι σαστισμένοι.
Όχι μόνο από την ένταση και τη συχνότητα του προβλήματος με τα νερά.
Αλλά από την ανάγκη να ξεφύγουμε από τις διαπιστώσεις.
Να γίνει κάτι επιτέλους.
Να εμφανιστεί κάποιος με μια εφαρμόσιμη τεχνική λύση.
Που θα λύνει αποφασιστικά το πρόβλημα.
***
Είναι αλήθεια ότι η επικοινωνιακού χαρακτήρα διαχείριση από τη δημοτική αρχή, δε βοήθησε ιδιαίτερα.
Η ανακοίνωση μιας επιτροπής για πλημμυρικά φαινόμενα ήταν άκαιρη.
Άλλα πράγματα περίμενε να ακούσει το Αργοστόλι.
Μπορεί η επιτροπή τυπικά να είναι απόλυτα απαραίτητη και οι άνθρωποι που την απαρτίζουν άξιοι.
Ξύπνησαν όμως μνήμες από τις επιτροπές που κατά καιρούς δημιουργούνται γύρω μας και δεν ακούμε ποτέ ξανά για αυτές.
Είναι γνωστό το κλισέ: “Αν θες να μη γίνει τίποτα, φτιάξε μια επιτροπή”
Για να είμαστε δίκαιοι, δεν είναι ακριβώς επιτροπή, αλλά “Ομάδα Εργασίας”.
***
Για την ώρα επισήμως δεν έχει ακουστεί τίποτα συγκεκριμένο.
Που να εξηγεί πως θα λυθεί το πρόβλημα τεχνικά.
Γράφονται μόνο ανακοινώσεις από το Δήμο για καιρικά φαινόμενα που δεν αντιμετωπίζονται.
Για κακόβουλα δημοσιεύματα. Για την υπομονή που δεν υπάρχει.
Επιτροπές έχουμε. Λύσεις όχι.
Την ίδια ώρα υλικά έργων παρασύρονται από τη βροχή και τα θρυμματισμένα χαλίκια από τις ασφαλτοστρώσεις κόβουν βόλτες στους δρόμους μαζί με τα νερά.
***
Μέσα σ’ όλο αυτό το νερό, η επέκταση των πεζοδρομίων να βουλιάζει σε σφοδρές αντιδράσεις.
Τόσα σκαψίματα και ταλαιπωρία για να είμαστε ξανά στην αφετηρία του προβλήματος με τις πλημμύρες.
Μια παρέμβαση που εκ των πραγμάτων δεν έλαβε στον αρχικό σχεδιασμό όσο σοβαρά έπρεπε τα αντιπλημμυρικά ζητήματα.
Περιορίστηκε μόνο στην επιφάνεια.
Αφού τα πεζοδρόμια είναι κατ’εξοχή η υποδομή που με κατάλληλα τεχνικά έργα μπορούν να δώσουν λύσεις.
Σε συνδυασμό με τα φρεάτια και τα δίκτυα που περνούν κοντά τους.
***
Και μπορεί για τα αντιπλημμυρικά να είμαστε ξανά στο μηδέν.
Τα προβλήματα που έρχονται στο κυκλοφοριακό και στην καθημερινή λειτουργία του καλοκαιρινού Αργοστολίου, τρομάζουν.
Δεν τα έχουμε δει τίποτα ακόμα.
Ο φόβος είναι ότι τα πράγματα εκεί θα είναι πολύ χειρότερα από τα προβλήματα με τις πλημμύρες.
***
Τα ίδια και στη Σκάλα.
Όπου εξαφανίστηκε η παραλία στους Σπίθους.
Δεν ήταν κάτι ξαφνικό βέβαια.
Ο δρόμος κοντά στο ‘’σπιτάκι’’ της αποχέτευσης είχε κουφώσει τα τελευταία χρόνια.
Με το νερό της θάλασσας να δημιουργεί πρόβλημα.
Μπορούσε να υπάρξει πρόνοια για τα δίκτυα, πριν κρεμαστούν στον αέρα.
***
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον στασιμότητας, κινητικότητα εμφανίζει η αντιπολίτευση.
Συνεχίζει το μοτίβο διεύρυνσης ο Διονύσης Λυκούδης στο δρόμο για τις εκλογές.
Με μια δυνατή κίνηση.
Ο Σπύρος Μενεγος αναλαμβάνει τομεάρχης πολιτισμού των Αετών.
Το θέμα δεν είναι μόνο ο τίτλος του τομεάρχη.
Αλλά το μήνυμα για δραστηριοποίηση νέων ανθρώπων, με ένα πρόσωπο με έντονη κοινωνική δράση.
Άφησε και υποσχέσεις για το μέλλον το δελτίο τύπου της ανακοίνωσης.
Με ένα σχέδιο που θα δούμε σε συνεργασία με τον τομεάρχη πολιτισμού.
***
Έρχονται εξελίξεις την επόμενη εβδομάδα για το θέμα του Θαλάσσιου Πάρκου.
Αφού η αντίδραση δεν έγινε όταν έπρεπε.
Πριν κλείσει η διαβούλευση.
Οργανώθηκε μια συνάντηση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος.
Οι κερκυραίοι έχουν βγάλει την ουρά τους απ’ έξω.
Το πάρκο καίει την Κεφαλονιά και φτάνει μόνο μέχρι τη Λευκάδα.
Όπως και να το κάνουμε, αν κάποιο θέμα δεν απασχολεί την ίδια Κέρκυρα, δύσκολα θα αποκτήσει πολιτική βαρύτητα για το το Ιόνιο.
Με άλλο μάτι μας βλέπει η κυβέρνηση, αν το θέμα απασχολεί και την Κέρκυρα.
Αλλιώς βουλιάζουμε στον πάτο της ατζέντας.
Αυτά για την ώρα, τα λέμε σύντομα από την οδό Βαλλιάνου…
