Τελικά, δεν θα αλλάξουν όνομα τα Ιόνια Νησιά.
Το ξεκαθάρισε, ο ίδιος, ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων Γιάννης Τρεπεκλής, που έτρεξε να χαρακτηρίσει «ανακριβείς» τις σχετικές αναφορές και διευκρινίζοντας ότι η πρωτοβουλία αφορά το «The Odyssey Islands – Τα Νησιά της Οδύσσειας», ως σύγχρονη κατεύθυνση τουριστικής και πολιτιστικής προβολής. Όπως αναφέρει, δεν υποκαθιστά τις ονομασίες και τις ιδιαίτερες ταυτότητες των νησιών, αλλά επιχειρεί να τα συνδέσει σε μια ενιαία πολιτιστική αφήγηση.

Αφού λοιπόν δεν μιλάμε για μετονομασία, αλλά για νέο destination brand, ας μιλήσουμε για branding.

Γιατί ένα brand προορισμού δεν είναι απλώς ένα εύηχο όνομα που συνδέεται με ένα θέμα της επικαιρότητας. Είναι στρατηγική επιλογή, που απαιτεί έρευνα, σχεδιασμό, positioning, συμμετοχή των φορέων και συνέπεια στον χρόνο.
Και εδώ προκύπτει το αυτονόητο ερώτημα: Ποιος σχεδιάζει τελικά το brand των Ιονίων Νήσων;

Μόλις πριν λίγες ημέρες η ίδια η Περιφέρεια παρουσίασε τον DMMO ως «σημαντικό εργαλείο στον κοινό σχεδιασμό», με ρόλο στον συντονισμό των φορέων, στην αξιοποίηση δεδομένων και στη διαμόρφωση μακροπρόθεσμης στρατηγικής βιώσιμης τουριστικής ανάπτυξης. Και όχι δωρεάν… σύμφωνα με τα ποσά που έχουν παρουσιαστεί στις συνεδριάσεις των συλλογικών οργάνων, μιλάμε ήδη για πάνω από μισό εκατομμύριο ευρώ!

Άρα, ποια ακριβώς μελέτη, ποια στρατηγική και ποια διαδικασία κατέληξαν στο «The Odyssey Islands»;
Ο Περιφερειάρχης λέει σήμερα ότι η ολοκληρωμένη πρωτοβουλία θα παρουσιαστεί το επόμενο διάστημα. Τότε ας περιμένουμε να τη δούμε. Και ας δούμε μαζί ποιος την εκπόνησε, ποιοι συμμετείχαν, ποια δεδομένα αξιοποιήθηκαν και ποια σχέση έχει με τον DMMO, για τον οποίο έχουν ήδη διατεθεί αυτά τα ποσά.

Γιατί, αλλιώς, κινδυνεύουμε να γίνουμε οι σύγχρονοι λωτοφάγοι του branding. Να ξεχνάμε ότι τα Ιόνια έχουν ήδη ισχυρές και διαφορετικές ταυτότητες και κάθε φορά να αναζητούμε το επόμενο trend για να τους κολλήσουμε ένα νέο όνομα.

Σήμερα, «The Odyssey Islands».
Αύριο, γιατί όχι, «Τα Νησιά της Μαντόνα», επειδή έκανε διακοπές εδώ.
Μεθαύριο «Τα Νησιά του James Bond», επειδή γυρίστηκε κάποτε μια ταινία.
Και αν χρειαστεί, «Τα Νησιά των ΗΠΑ», αφού η πρέσβης παραθερίζει στα νησιά μας, μέχρι να αποφασίσει η επόμενη Περιφερειακή Αρχή ποιο όνομα είναι περισσότερο της μόδας.
Αυτό όμως δεν είναι στρατηγική. Είναι branding της επικαιρότητας.
Και υπάρχει μια ακόμη «λεπτομέρεια»: η Ιθάκη.

Ο ίδιος ο Περιφερειάρχης αναφέρεται στην Ιθάκη ως «τον τόπο του νόστου» και κεντρικό στοιχείο της ομηρικής αφήγησης. Μόνο που ο Οδυσσέας δεν είναι ένα γενικό τουριστικό logo.
Έχει πατρίδα. Και αυτή είναι η Ιθάκη.

Ο Δήμος Ιθάκης έχει ήδη εκφράσει τις αντιρρήσεις του για την αξιοποίηση αυτής της μοναδικής ιστορικής και πολιτιστικής σχέσης ως ομπρέλα για ολόκληρο το Ιόνιο.
Αν λοιπόν πρόκειται για μια σοβαρή πολιτιστική διαδρομή και όχι για ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα, τότε η Ιθάκη θα πρέπει να βρίσκεται στο κέντρο του σχεδιασμού και όχι στο περιθώριό του.
Και μετά υπάρχει η πραγματική Οδύσσεια: οι υποδομές.

Το branding δεν είναι ο τουρισμός. Είναι ένα μέρος του τουρισμού.
Μπορούμε να κάνουμε όση διαφήμιση θέλουμε. Να συμμετέχουμε σε όσες τουριστικές εκθέσεις θέλουμε. Να φτιάξουμε όσα slogans, logos και hashtags μπορούμε να επινοήσουμε. Μπορούμε να φέρουμε τον επισκέπτη στα Ιόνια Νησιά.
Και μετά; Εκεί αρχίζει η πραγματική αξιολόγηση.

Γιατί το bottom line είναι ένα: Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗ
Και αυτή η εμπειρία, σε πολλά σημεία των Ιονίων Νήσων, έχει φτάσει στα όριά της.
Και τότε συμβαίνει το εξής παράδοξο: Εμείς πληρώνουμε για να τον φέρουμε και οι υποδομές δουλεύουν για να τον διώξουν. Αυτό δεν είναι τουριστική ανάπτυξη. Είναι ένας φαύλος κύκλος όπου η διαφήμιση υπόσχεται περισσότερα από όσα ο προορισμός μπορεί να προσφέρει.

Και όταν η πραγματικότητα διαψεύδει την υπόσχεση, η καλύτερη διαφημιστική καμπάνια του κόσμου μπορεί να καταλήξει σε δυσφήμιση.

Τα Ιόνια δεν χρειάζονται μόνο περισσότερους επισκέπτες. Χρειάζονται τη δυνατότητα να τους υποδεχθούν.
Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα! Δεν είναι επιτυχία να φέρνεις όλο και περισσότερους ανθρώπους σε έναν προορισμό που οι υποδομές του δεν αντέχουν. Επιτυχία είναι να μπορείς να τους υποδεχθείς αξιοπρεπώς, να τους προσφέρεις υψηλής ποιότητας εμπειρία και να τους κάνεις να φύγουν λέγοντας: «Θα ξανάρθω».
Και ακόμη περισσότερο: «Να πάτε κι εσείς».

Γιατί εκεί βρίσκεται το πραγματικό brand ενός τόπου. Όχι στο όνομα που θα τυπώσουμε σε μια τουριστική έκθεση. Αλλά στην εμπειρία που θα μεταφέρει ο επισκέπτης πίσω στην πατρίδα του.
Γιατί υπάρχει ένας μεγάλος κίνδυνος: Να ξοδεύουμε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για να κάνουμε γνωστά τα Ιόνια Νησιά και, μόλις ο επισκέπτης έρθει, να κάνουμε εμείς οι ίδιοι τη δυσφήμισή τους.
Ας αφήσουμε λοιπόν τους σύγχρονους λωτοφάγους να αναζητούν το επόμενο trend.
Εμείς προτιμούμε να θυμόμαστε κάτι πολύ πιο απλό:

ΠΡΩΤΑ Ο ΤΟΠΟΣ. ΜΕΤΑ ΤΟ BRAND.

Γιατί ένα ισχυρό brand μπορεί να φέρει τον επισκέπτη. Μόνο ένας καλά οργανωμένος και λειτουργικός προορισμός μπορεί να τον κάνει να επιστρέψει.