Από το Υπουργείο Εσωτερικών στα κομματικά γραφεία: η υπόθεση που η ΝΔ θέλει να ξεχάστει
Η υπόθεση της διαρροής προσωπικών δεδομένων χιλιάδων αποδήμων δεν αφορά ένα “e-mail”, όπως επιχείρησε να την παρουσιάσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Αφορά στην παράνομη χρήση προσωπικών δεδομένων πολιτών για εκλογικούς σκοπούς και την καταδίκη τεσσάρων προσώπων που συνδέονται με τη ΝΔ.
Τι συνέβη στην πραγματικότητα;
Χιλιάδες Έλληνες του εξωτερικού είχαν καταχωρίσει τα στοιχεία τους στο Υπουργείο Εσωτερικών προκειμένου να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους των αποδήμων. Τα στοιχεία αυτά είχαν δοθεί αποκλειστικά για την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος και όχι για κομματική χρήση.
Σύμφωνα με όσα προέκυψαν από την έρευνα και κρίθηκαν από το δικαστήριο, το αρχείο με τα στοιχεία περίπου 25.500 αποδήμων «έφυγε» από το Υπουργείο Εσωτερικών μέσω του τότε Γενικού Γραμματέα Μιχάλη Σταυριανουδάκη, διακινήθηκε μέσω κομματικών στελεχών της ΝΔ που είχαν αρμοδιότητα για τους απόδημους και κατέληξε να χρησιμοποιηθεί από την Πρώην Ευρωβουλευτή της Νεας Δημοκρατίας, Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου, για την αποστολή προεκλογικών μηνυμάτων. Με απλά λόγια, δεδομένα που οι πολίτες είχαν εμπιστευτεί στο κράτος, βρέθηκαν να αξιοποιούνται σε κομματική προεκλογική δραστηριότητα.
Για την υπόθεση αυτή καταδικάστηκαν η Ευρωβουλευτής της ΝΔ Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου, ο πρώην Γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών Μιχάλης Σταυριανουδάκης, καθώς και δύο στελέχη των κομματικών οργανώσεων Αποδήμων και Τοπικής Αυτοδιοίκησης της ΝΔ, με ποινές φυλάκισης με αναστολή.
Γι’ αυτό και η ουσία της υπόθεσης δεν είναι αν εστάλη ένα e-mail. Το ζήτημα είναι ότι προσωπικά δεδομένα πολιτών, που είχαν δοθεί στο κράτος για έναν συγκεκριμένο σκοπό, κατέληξαν να χρησιμοποιηθούν για προεκλογική δραστηριότητα. Σε κάθε δημοκρατική χώρα αυτό αποτελεί σοβαρό θέμα, γιατί αφορά την προστασία των προσωπικών δεδομένων και την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς.
Αντί όμως να υπάρξει μια καθαρή πολιτική τοποθέτηση και ανάληψη ευθύνης, η κυβέρνηση επέλεξε να υποβαθμίσει την υπόθεση παρουσιάζοντας την περίπου ως ένα “e-mail”. Πρόκειται για μια προσπάθεια μετατόπισης της συζήτησης από την ουσία στο επουσιώδες. Γιατί όταν η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται στο μέσο (e-mail) και όχι στο γεγονός της παράνομης διαρροής προσωπικών δεδομένων, τότε χάνεται το πραγματικό πρόβλημα.
Σε ένα κράτος δικαίου, τέτοιες υποθέσεις δεν αντιμετωπίζονται με επικοινωνιακά τεχνάσματα, συμψηφισμούς ή προσπάθειες υποβάθμισης των γεγονότων. Χρειάζεται πλήρης διαλεύκανση, ανάληψη πολιτικών ευθυνών και σεβασμός στις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Γιατί το κράτος δικαίου κρίνεται όταν οι παραβάτες δεν είναι απλοί πολίτες, αλλά άνθρωποι που βρίσκονται κοντά στην εξουσία.
Εύα Φιλιππάτου
