Με βαθιά συγκίνηση και σεβασμό αποχαιρετούμε για πάντα έναν σπουδαίο άνθρωπο, έναν γνήσιο θαλασσοπόρο και έναν ευπατρίδη της Κεφαλονιάς, τον καπετάν Νικόλαο Βεργωτή.
Γόνος μιας από τις πιο εμβληματικές εφοπλιστικές οικογένειες του νησιού μας, ο καπετάν Νικόλας επέλεξε να γράψει τη δική του αυτόνομη και περήφανη ιστορία. Δεν αναζήτησε ποτέ την άνεση και την ασφάλεια των γραφείων. Αντίθετα, επέλεξε το τιμόνι, τη γέφυρα και τη ζωντανή σχέση με το πλήρωμα. Υπήρξε ένας από τους τελευταίους ρομαντικούς εφοπλιστές-πλοιάρχους, που μπάρκαρε και πάλευε στα κύματα δίπλα στον απλό ναυτικό. Μοιράστηκε μαζί τους τις ίδιες αγωνίες, τον ίδιο καθημερινό αγώνα επιβίωσης μέσα στις φουρτουνιασμένες θάλασσες, με μοναδικό στόχο την ασφαλή επιστροφή στην πατρίδα και στις οικογένειες που περίμεναν πίσω στη στεριά.
Σαν άλλος Οδυσσέας, ταξίδεψε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, γνωρίζοντας κόσμους και ωκεανούς, έχοντας όμως πάντα την πυξίδα της καρδιάς του στραμμένη στην Ιθάκη του, την αγαπημένη του Κεφαλονιά.
Πέρα από την προσφορά του στη ναυτιλία, ο καπετάν Νικόλας συνέχισε επάξια τη βαριά οικογενειακή παράδοση της ευεργεσίας, με έναν τρόπο όμως σπάνιο και μοναδικό: αθόρυβα, σεμνά και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Βοηθούσε πάντα όποιον και ό,τι είχε ανάγκη, χωρίς να ζητά ποτέ επαίνους και αναγνώριση. Αγάπησε με πάθος το νησί του, λάτρεψε τα μουσικά του ακούσματα και συμμετείχε ενεργά και ουσιαστικά στα πολιτιστικά και θρησκευτικά δρώμενα του τόπου μας.
Από την προσωπική μου θητεία, ως Νομάρχης και ως Δήμαρχος, είχα την ξεχωριστή τιμή και την τύχη να ζήσω από κοντά το σπουδαίο φιλανθρωπικό και πατριωτικό του έργο χωρίς τις περισσότερες φορές να ξέρω ποιος ήταν αυτός που κρυβόταν πίσω από αυτά. Πέρασαν πάνω από 20 χρόνια για να μάθω αργότερα ποιος ήταν αυτός που επί της εποχής μου χρηματοδότησε μελέτες και έργα που είχαν σχέση με την διάσωση και την αναστύλωση της Ιεράς Μονής της Άτρου, την ανάπλαση των εξωτερικών χώρων του ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ, το Ναυτικό Μουσείο στα Φάρσα κ.α που τώρα αρχίζω και τα μαθαίνω ! Ένα έργο που αισθάνομαι την ύστατη ηθική υποχρέωση να καταθέσω αυτή τη μαρτυρία σήμερα, ως ελάχιστο φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που πρόσφερε ανιδιοτελώς στον τόπο του.
Ο καπετάν Νικόλας ευτύχησε να δημιουργήσει μια πανέμορφη οικογένεια μαζί με την αείμνηστη σύζυγό του, την Αικατερίνη (Κίττυ) Βεργωτή-Ιερωνιμάκη. Μαζί απέκτησαν τρία εξαιρετικά παιδιά, τον Γεράσιμο, τη Μικαέλα και την Ολίβια, στα οποία μεταλαμπάδευσε τις ίδιες σταθερές αξίες: το χάρισμα της προσφοράς, την ταπεινότητα και τη βαθιά αγάπη για την πατρώα γη. Είναι μεγάλη παρηγοριά για όλους μας το γεγονός ότι σήμερα τα παιδιά του συνεχίζουν με την ίδια αθόρυβη συνέπεια να στηρίζουν το νησί μας, βαδίζοντας πιστά στα αχνάρια που άφησε πίσω του ο πολυαγαπημένος τους πατέρας.
Το Σάββατο το μεσημέρι η πατρογονική γη των Κεφαλλήνων θα ανοίξει την αγκαλιά της για να δεχτεί τον καπετάνιο της στο τελευταίο και πιο γαλήνιο λιμάνι της μακράς του πορείας.
Καλό ταξίδι στις αιώνιες θάλασσες, καπετάν Νικόλα. Η μνήμη σου θα μείνει ζωντανή και το αποτύπωμά σου στον τόπο μας ανεξίτηλο.
Η οικογένειά μου και εγώ προσωπικά στέλνουμε τα πλέον θερμά μας συλλυπητήρια στα παιδιά του και σε όλους τους οικείους του απευθύνοντάς του το ύστατο Χαίρε.
Μάκης Μεταξάς
