Μια βαθιά ανθρώπινη και συγκλονιστική μαρτυρία κατέθεσε ο Νίκος Πλακιάς στην εκπομπή Face 2 Face, περιγράφοντας τον αβάσταχτο πόνο που βιώνει η οικογένειά του, τρία χρόνια μετά το τραγικό Σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, το οποίο του στέρησε τις δίδυμες κόρες του και την ανιψιά του.

Ο πατέρας των τριών αδικοχαμένων κοριτσιών «λύγισε» μπροστά στην κάμερα, αποτυπώνοντας με λόγια απλά αλλά σπαρακτικά την καθημερινότητα που ακολούθησε εκείνη τη μοιραία νύχτα. Όπως ανέφερε, ο χρόνος για τον ίδιο και τη σύζυγό του έχει ουσιαστικά σταματήσει, με τη ζωή τους να έχει «παγώσει» σε μια στιγμή που δεν ξεπερνιέται.

Ιδιαίτερα φορτισμένος, μίλησε για τις ημέρες των γιορτών και το Πάσχα που πλησιάζει, τονίζοντας πως πλέον οι έννοιες της χαράς και της οικογενειακής θαλπωρής έχουν χαθεί. «Το Πάσχα ήταν η αγαπημένη εποχή των κοριτσιών. Τώρα δεν έχουμε γιορτές. Δεν υπάρχουν Κυριακές και Σάββατα. Όλες οι μέρες είναι ίδιες για εμάς», είπε χαρακτηριστικά, ενώ στάθηκε και στο κενό που αφήνει η απουσία τους στην καθημερινότητα: «Πάντα αυτές οι τρεις θέσεις στο τραπέζι είναι αδειανές».

Αναφερόμενος στην επαφή του με το κοιμητήριο, εξήγησε πως η θλίψη δεν εκφράζεται εκεί με τον ίδιο τρόπο. Όπως είπε, επισκέπτεται καθημερινά τον χώρο, ωστόσο δεν νιώθει ότι τα παιδιά του βρίσκονται εκεί. «Δεν έχω κλάψει ποτέ στο κοιμητήριο. Πιο πολύ κλαίω όταν σκέφτομαι τις στιγμές που περάσαμε μαζί, 20 χρόνια», σημείωσε, δίνοντας μια άλλη διάσταση στη διαχείριση της απώλειας.

Συγκλονιστική ήταν και η αναφορά του στη δυσκολία να αντικρίσει φωτογραφίες των παιδιών του, ιδιαίτερα από τις τελευταίες στιγμές τους. «Ούτε φωτογραφίες αντέχω να βλέπω… Τις βλέπω μια φορά στο τόσο», εξομολογήθηκε, προσθέτοντας πως η μόνη παρηγοριά είναι η σκέψη ότι κάποια στιγμή θα τα ξανασυναντήσει.

Κλείνοντας, ο Νίκος Πλακιάς αποτύπωσε με μια φράση το βάθος της τραγωδίας που βιώνει: «Πέρασαν τρία χρόνια και για εμάς είναι σαν να πέρασαν τρεις ώρες», μια διαπίστωση που συμπυκνώνει τον πόνο μιας απώλειας που παραμένει ζωντανή κάθε στιγμή.