Η 6η Μαρτίου καθιερώθηκε το 2012 από το Υπουργείο Παιδείας ως Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού.
Η ημέρα αυτή αποτελεί αφορμή για δράσεις ευαισθητοποίησης, με στόχο την πρόληψη και την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού (“school bullying”) στις σχολικές μονάδες.
Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying), όπως και ο όρος «θυματοποίηση» (victimization) χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν μια κατάσταση κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου.
Ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο είναι και ομαδικό φαινόμενο, καθώς δεν αφορά μόνο το μαθητή που εκφοβίζει και εκείνον που εκφοβίζεται, αλλά και όσους είναι παρόντες ή γνωρίζουν την ύπαρξή του, δηλαδή τους παρατηρητές, οι οποίοι μπορεί να είναι είτε μαθητές είτε ενήλικες.
Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ., 1 στα 3 παιδιά στην Ελλάδα δηλώνει ότι έχει υποστεί κάποια μορφή bullying. Το 2024 σημειώθηκε αύξηση 40-46% στα περιστατικά βίας ανηλίκων σε σχέση με το 2023, ενώ κατά το πρώτο τετράμηνο του 2025, συνελήφθησαν περίπου 3.000 ανήλικοι για διάφορα αδικήματα βίας.
Ζαχαράκη προς μαθητές: «Μη μένετε σιωπηλοί απέναντι στη σχολική βία»
Έκκληση προς τους μαθητές και τις μαθήτριες να μη μένουν σιωπηλοί απέναντι σε φαινόμενα σχολικής βίας και εκφοβισμού απηύθυνε η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη, με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, η οποία τιμάται στις 6 Μαρτίου.
Όπως τονίζει στο μήνυμά της, «η φωνή των μαθητών έχει δύναμη» και η ευθύνη της Πολιτείας είναι «να ακούει και να ενεργεί», υπογραμμίζοντας ότι η συγκεκριμένη ημέρα δεν αποτελεί απλώς έναν συμβολισμό αλλά «μια συλλογική δέσμευση για ένα σχολείο ασφάλειας και σεβασμού».
Η υπουργός Παιδείας επισημαίνει ότι η πρώτη και πιο βασική υποχρέωση κάθε σχολείου είναι να διασφαλίζει την ασφάλεια των παιδιών.
Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, εάν ένα παιδί δεν αισθάνεται ασφαλές στο σχολικό περιβάλλον, δεν μπορεί να μάθει, να δημιουργήσει και να εξελιχθεί.
Παράλληλα τονίζει ότι καμία μορφή βίας —λεκτική, ψυχολογική, σωματική ή διαδικτυακή— δεν είναι αποδεκτή, καθώς συνιστά παραβίαση της αξιοπρέπειας και των δικαιωμάτων των παιδιών και δεν έχει θέση στη σχολική κοινότητα.
