2 Φεβρουαρίου, η ημέρα που η Εκκλησία τιμά την μάνα. Κατά την μεγάλη και σπουδαία αυτή Δεσποτική και Θεομητορική γιορτή της Υπαπαντής του Κυρίου, η Παναγία, η Μητέρα όλων μας, πηγαίνει τον τεσσαρακονθήμερο Χριστό στον ναό, προσφέροντας Τον στον Θεό. Αυτή την ημέρα, που κυριαρχεί το πρόσωπο της Θεοτόκου, της κατά χάριν Μάνας των Χριστιανών, γιορτάζει το πιο αγαπητό πρόσωπο στην συνείδηση όλων των ανθρώπων : Η μάνα

Και βέβαια γιορτάζουμε την μάνα για να της δείξουμε τον θαυμασμό μας, την αγάπη μας και τη ευγνωμοσύνη μας για ότι είμαστε σήμερα στην ζωή μας. Ανεξίτηλα χαραγμένα στην μνήμη μας : Οι κόποι της το ανυπόκριτο ενδιαφέρον και οι έννοιες της κάθε στιγμή της ζωή μας. Η άνευ όρων θυσιαστική της παρουσία στις χαρές και κυρίως στα λύπες της ζωής μας. Η αίσθηση ότι έχουμε κοντά μας ένα άνθρωπο, που μας αγαπά ανιδιοτελώς, μας δίνει ότι έχει και δεν έχει, μας συγχωρεί και έχει πάντα ανοικτή μια ζεστή αγκαλιά, καταφύγιο και λιμάνι. Είναι αξιοσημείωτο ότι το νήπιο δεν γνωρίζει λέξεις, δεν γνωρίζει να διαβάζει. Ξέρει όμως να διαβάζει τα μάτια της μάνας.

Μάνα, η πιο γλυκιά λέξη! Ας της αποδίδουμε πάντοτε τον οφειλόμενο σεβασμό και την τιμή. Ας εκπληρώνουμε το χρέος απέναντι της κάθε μέρα και κυρίως όταν το έχει ανάγκη και χρειάζεται την δική μας συνδρομή και φροντίδα. Ας της δείξουμε ότι κατέχει ξεχωριστεί θέση στην ζωή μας, όχι μόνο με τα λόγια, αλλά κυρίως με τις πράξεις μας.

Μάνα, ένα ευχαριστώ ποτέ φτάνει για όσα αφειδώλευτα μας προσέφερες και μας προσφέρεις! Κλείνουμε πάντοτε στην καρδιά μας το χαμογελαστό και στοργικό σου πρόσωπο, που, σαν φωτεινή λαμπάδα, φωτίζει την πορεία της ζωής μας στα εύκολα και στα δύσκολα.

Δρ. Σπυρίδων Α. Θεοτοκάτος