«Δοξάζω το Θεό και είμαι ευλογημένος που έζησα από το επάγγελμα του χορού. Εγώ γεννήθηκα με μια ιδιαιτερότητα, δεν ήμουν ένα κανονικό παιδί. Για τις γειτονιές που μεγάλωσα, τις λαϊκές, δεν ήμουν ένα αγόρι που θα έπαιζε ποδόσφαιρο.

Αργότερα η κοινωνία μου έδωσε στίγματα. Δέχθηκα μπούλινγκ, όπως όλοι μας. Η μητέρα μου δεν είχε ποτέ αντίρρηση να γίνω χορευτής. Ο πατέρας μου ήταν πάντα απών. Πορεύτηκα με την μοναχικότητα και τον τυχοδιωκτισμό», είπε ο Δημήτρης Παπάζογλου.