Τα όπλα, τα εμπόδια και οι στόχοι των κομμάτων στο ομιχλώδες πολιτικό τοπίο όπου κανείς δεν μπορεί να διακρίνει τι θα συμβεί στις κάλπες της 20ης Σεπτεμβρίου.
Οι 19 εκλογικές ημέρες που θα κρίνουν το αποτέλεσμα
01/09/2015 | 08:08

Η κάλπη είναι γκαστρωμένη» έλεγε ο ιστορικός γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ Χαρίλαος Φλωράκης και αυτή του η φράση βρίσκει την δικαίωσή της, με τον πιο εμφαντικό τρόπο, στην παρούσα προεκλογική περίοδο. Όλα τα κόμματα κινούνται ήδη στην κινούμενη άμμο της προεκλογικής περιόδου, που ομοιάζει με την πιο αμφίρροπη των τελευταίων ετών, ενώ συνάμα θεωρείται και η πιο κρίσιμη για την πορεία της χώρας για τα επόμενα χρόνια.
Ακόμα και οι εταιρείες δημοσκοπήσεων παραμένουν επιφυλακτικές και δεν μπορούν να διαγνώσουν τι μέλλει γενέσθαι στις εκλογές, όπως κατέγραψαν και στο πρώτο κύμα των μετρήσεων που έγιναν και δημοσιοποιήθηκαν το Σαββατοκύριακο που πέρασε.

«Η πρόβλεψη για το τελικό αποτέλεσμα είναι παρακινδυνευμένη…Είμαστε κυριολεκτικά σε κινούμενη άμμο και η όποια πρόβλεψη δύναται να εκθέσει τους αναλυτές και δημοσκόπους»« έλεγε στο thetoc.gr πρόσωπο που έχει πλήρη εικόνα των πολιτικών παρασκηνιακών διεργασιών και της προεκλογικής εκστρατείας των κομμάτων.

Δεν είναι υπερβολή να μιλήσει κανείς για ένα ομιχλώδες πολιτικό τοπίο, όπου ουδείς μπορεί να διακρίνει, έως αυτή τη στιγμή, τι μπορεί να συμβεί στις κάλπες της 20ης Σεπτεμβρίου. Ακόμα και το διακύβευμα των εκλογών δεν έχει τεθεί με ξεκάθαρο τρόπο, ενώ το εντυπωσιακό είναι πως κανένα κόμμα, από τα δυο που διεκδικούν την πρωτιά, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία, δεν έχει θέσει ακόμα την ατζέντα των εκλογών.

Και συνήθως όποιος θέτει την ατζέντα, όπως έχει αποδειχθεί ιστορικά, κερδίζει τις εκλογές. Μέχρι στιγμής αυτό δεν έχει συμβεί και απλά κινούνται όλοι μηχανικά σε μια προεκλογική εκστρατεία που δεν έχει ιδιαίτερες εξάρσεις. Μόνο που είναι πολύ νωρίς και οι τόνοι δεν έχουν ανέβει…

Αναπόφευκτα, και με βάση τις πληροφορίες που υπάρχουν, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία, θα πολώσουν το κλίμα για να μπορέσουν να κερδίσουν ψήφους. Παράλληλα, όλοι φαίνεται πως έχουν συμβιβαστεί με την ιδέα, όπως είναι προφανές και από τις μετρήσεις, πως η εποχή των αυτοδυναμιών τελείωσε και οδεύουμε για μια ακόμη φορά σε κυβέρνηση συνεργασίας.

Και το ερώτημα που τίθεται από πολλούς, είναι κατά πόσο εφικτός είναι ο μεγάλος συνασπισμός, ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ και εάν αυτός μπορεί να είναι στέρεος ή απλά γίνεται ζύμωση για τη ζύμωση. Και από τις δυο πλευρές των κομμάτων εξουσίας, τίθεται το θέμα σιγά-σιγά των κυβερνήσεων συνεργασίας και ήδη αναζητούνται οι εν δυνάμει εταίροι…

Ο ΣΥΡΙΖΑ μόλις άρχισε σιγά-σιγά να ξεφεύγει από την στενή συζήτηση περί μελλοντικής συνεργασίας με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, που όπως δείχνουν οι έως σήμερα δημοσκοπήσεις, δύσκολα θα μπουν στη Βουλή και αφήνεται να εννοηθεί περί κυβερνητικής συμπόρευσης, όχι με τη ΝΔ, αλλά με Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ.

Για τη Ν.Δ. τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα: πάμε σε κυβέρνηση συνεργασίας με κορμό τη ΝΔ και από εκεί και πέρα συζητούνται οι κυβερνητικοί εταίροι με πιθανούς παίκτες, όπως είναι αυτονόητο, το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ, αν και ορισμένα κεντρικά στελέχη, όπως π.χ. η Ντόρα Μπακογιάννη, δεν θα έλεγαν όχι και σε συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι στιγμής όμως αυτό το σενάριο δεν υπάρχει στον ορίζοντα, αφού ο πρόεδρος του κόμματος Βαγγέλης Μεϊμαράκης ρίχνει το πολιτικό ανάθεμα στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο θεωρεί απόλυτα υπεύθυνο για όσα έχουν συμβεί στον τόπο επί επτά μήνες.

Με όπλο τον Τσίπρα

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως είναι αυτονόητο και ήδη φαίνεται θα πορευθεί επενδύοντας στο δυνατό του όπλο, τον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο κεντρικά στελέχη του κόμματος χαρακτηρίζουν με ισχυρή δόση υπερβολής, ως υπερόπλο. Στην Κουμουνδούρου θα επιχειρήσουν να αντιμετωπίσουν το θέμα της διάσπασης και της οργανωτικής παράλυσης ανά την επικράτεια, καθώς έχουν αποχωρήσει πάρα πολλά μέλη νομαρχιακών επιτροπών και ιστορικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σε κάθε περιοχή, με την προσήλωση στην δημοφιλία του Αλ. Τσίπρα.

Το μεγάλο πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ εντοπίζεται στην Λαϊκή Ενότητα που ενδυναμώνεται συνεχώς, ενώ η Ζωή Κωνσταντοπούλου συμπορεύεται επίσημα από χθες το βράδυ με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη.

Παρά την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει το άλμα, το πρόβλημα της διάσπασης είναι σημείο αναφοράς, αν και στην ηγετική ομάδα κρίνουν ότι πλέον αυτό τελείωσε και ο βασικός στόχος είναι να επικεντρωθούν όλοι στην εκλογική νίκη και να συσπειρωθούν οι οργανωμένες δυνάμεις του κόμματος και η εκλογική βάση. Επίσης, δίνουν μεγάλη έμφαση στην στήριξη της κοινωνίας και δυνάμεων που ανήκουν στο χώρο του κέντρου και λένε κεντρικά στελέχη, ότι οι όποιες απώλειες θα ισοσκελιστούν.

Η ηγετική ομάδα υπό τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ δίνει μεγάλη σημασία στο ντιμπέιτ, το οποίο φαίνεται πως θα γίνει, πιστεύοντας ότι μπορεί να κερδίσει κατά κράτος τον Βαγγ. Μεϊμαράκη και γι’ αυτό θα προβάλλεται και το δίλημμα: «Τσίπρας ή Μεϊμαράκης». Ως εκ τούτου θα συνεχίσουν από το ΣΥΡΙΖΑ να προβάλλουν το δίπολο: «νέο εναντίον παλαιού» και θα επιμείνουν ότι το ίδιο φθαρμένο πολιτικό προσωπικό, του οποίου η διακυβέρνηση έφερε τη χώρα σε άθλια κατάσταση».

Το μείζον όμως πρόβλημα του Αλ. Τσίπρα είναι η αποχώρηση στελεχών που συμβολίζουν πολλά, όπως π.χ. έγινε πρόσφατα με τον κουμπάρο του προέδρου, τον Ανδρέα Καρίτζη που παραιτήθηκε από την Κ.Ε. του κόμματος ή τον βασικό του λογογράφο που τον εγκατέλειψε λόγω της μνημονιακής στροφής.

Στην ανατροπή ελπίζει η Ν.Δ.

Η αισιοδοξία πως μπορεί να γυρίσει το παιχνίδι επικρατεί σε όλη την ηγετική ομάδα της ΝΔ με τον Βαγγ. Μεϊμαράκη να πιστεύει ότι όλα θα κριθούν στην κρίσιμη ζώνη των αναποφάσιστων, ο αριθμός των οποίων είναι πολύ μεγάλος και ικανός να κρίνει το εκλογικό αποτέλεσμα. Σε πρώτη φάση η Ν.Δ. εκμεταλλεύεται την εσωτερική αναταραχή στο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ στοχεύει στον επαναπατρισμό ψηφοφόρων που την είχαν εγκαταλείψει σε παλαιότερες εκλογικές αναμετρήσεις και στην επαναπροσέγγιση με κατηγορίες ψηφοφόρων που της είχαν γυρίσει την πλάτη στο παρελθόν, όπως π.χ. οι αγρότες για τους οποίους μίλησε θετικά χθες ο Βαγγ. Μεϊμαράκης από την Αιτωλοακαρνανία, όπου βρέθηκε για περιοδεία.

Η αξιωματική αντιπολίτευση στη δεύτερη φάση της καμπάνιας που ξεκίνησε γι’ αυτή την εβδομάδα θα προτάξει τους όρους αλήθεια, ευθύνη και κοινή λογική, ενώ θα δώσει το στίγμα της με το πρόγραμμα που επικαιροποιείται και θα παρουσιαστεί σύντομα.

Σημείο αναφοράς για τη Ν.Δ. αποτελεί η σημερινή συγκέντρωση στη Ρηγίλλης, έξω από το ιστορικό νεοκλασσικό κτίριο που αποτέλεσε την έδρα του κόμματος για τουλάχιστον τρεις δεκαετίες. «Σημαίνει επιστροφή στις ρίζες της παράταξης» λένε από τη Ν.Δ. και περιμένουν να δώσουν το παρών όλες οι γενιές και «φυλές» της παράταξης.

Παράλληλα, η Ν.Δ. έχει ως στόχο να εξουδετερώσει τους Ανεξάρτητους Έλληνες ώστε να επαναπατριστούν δεξιοί ψηφοφόροι, αν και πιο δύσκολο είναι να επιστρέψουν όσοι επέλεξαν ή θέλγονται από την Χρυσή Αυγή. Όμως έχει ενδιαφέρον κατά πόσο θα καταφέρει να προσελκύσει κεντρώους ψηφοφόρους που τους διεκδικούν το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ.
Η στρατηγική Ποταμιού – ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ

Να παραμείνει ρυθμιστής του πολιτικού παιχνιδιού την επόμενη μέρα επιθυμεί ο Σταύρος Θεοδωράκης που επιμένει ότι το Ποτάμι θα κερδίσει την τρίτη θέση, προβάλλοντας το ισχυρό επιχείρημα ότι οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις θα στηριχθούν από το κόμμα του, ως εγγυήτρια δύναμη για να προχωρήσουν αυτές.

Το ΠΑΣΟΚ ευελπιστεί σε αύξηση των ποσοστών του και η Φώφη Γεννηματά επιδιώκει την επιστροφή στο…«πράσινο σπίτι» των παραδοσιακών ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που συμπορεύεται με τη ΔΗΜΑΡ, αν και της δημιουργεί ζήτημα η πολεμική του Γιώργου Παπανδρέου.

Ο Περισσός στοχεύει τη Λαϊκή Ενότητα και το ΚΚΕ την χαρακτηρίζει «ΣΥΡΙΖΑ 2», ενώ ο γ.γ. του κόμματος τονίζει το σύνθημά του: «Τους δοκίμασες…Υπάρχει λύση. Τώρα με το ΚΚΕ ανοίγουμε το δρόμο της ανατροπής».
Ο άγνωστος Χ

Πολλαπλά ερωτήματα υπάρχουν για την επίδοση της Χρυσής Αυγής που επενδύει στο μεταναστευτικό και αντέχει δημοσκοπικά, ενώ πολλοί φοβούνται την έκπληξη και την κατάκτηση της τρίτης θέσης. Η έκπληξη όμως είναι η δημοσκοπική αντοχή της Ενωσης Κεντρώων υπό τον Βασίλη Λεβέντη που τυγχάνει και αξιοσημείωτης προβολής από ορισμένα ΜΜΕ. Η αγωνία είναι κυρίαρχη στους Ανεξάρτητους Έλληνες που βλέπουν τις δημοσκοπήσεις να μην τους δίνουν το 3% με τον Πάνο Καμμένο να δίνει αγώνα ζωής ή θανάτου.

Πηγή: thetoc.gr