Υπάρχει εργασιακός μεσαίωνας;
Οι Κεφαλλονίτες …παραμένουν οι πιο απότομοι και σκληροί εργοδότες; -Τι αναφέρει σχετική έρευνα
17/04/2018 | 13:36

Ρεπορτάζ // Ελένη Βαλλιανάτου

Εργάσθηκα στο Φισκάρδο ένα καλοκαίρι πριν 5 χρόνια και ήταν η χειρότερη μου εμπειρία  εξομολογείται ο 33χρονος σερβιτόρος με καταγωγή από την Αιτωλοακαρνανία. Ήταν απότομοι οι Κεφαλλονίτες  και σκληροί ως εργοδότες, παρόλο που δούλευα πολλές ώρες στο τέλος με έδιωξαν και είχα ανάγκη από δουλειά είχα χάσει τον πατέρα μου. Ήρθα στην Κέρκυρα στην Παλαιοκαστρίτσα  και δουλεύω εδώ πέντε χρόνια δεν έχω παράπονο από το αφεντικό μου εδώ είμαι ευχαριστημένος. οι επιχειρηματίες  της Κεφαλονιάς είναι σκληροί και  έχουν παράλογες απαιτήσεις σου μιλούν με αγένεια και σε προσβάλλουν. Θέλει γερό στομάχι και καλό ανοσοποιητικό σύστημα για να μπορέσεις να ανταπεξέλθεις. Μην ξεχνάς πως αυτή τη δουλειά δεν μπορούν να την κάνουν όλοι. Πολλοί έχουν προσπαθήσει, λίγοι έχουν καταφέρει να επιβιώσουν.

Ο εικονιζόμενος δεν είναι ο μοναδικός. 43χρονη από την Κρήτη εργαζόμενη σε παραλιακό κατάστημα στο Φισκάρδο φέτος  εξομολογείται ο,τι πέρασε πικρό καλοκαίρι .Ήταν η αφεντικίνα μου πάνω από το κεφάλι μου και ενώ γνωρίζω την δουλειά μου ως μαγείρισσα δεν με άφηνε ποτέ μόνη ήταν συνέχεια δίπλα μου και με παρακολουθούσε κάνοντας μου παρατηρήσεις. Έκανα υπομονή γιατί είχα μεγάλη ανάγκη τα χρήματα αλλά δεν θα ξαναγυρίσω στο νησί φεύγω πικραμένη. Στην Κρήτη που εργαζόμουν ήταν καλύτεροι οι άνθρωποι τουλάχιστον μου έλεγαν μια καλή κουβέντα μου χαμογελούσαν.

Στο νησί του Μαρίνου Αντύπα στον τόπο  που γεννήθηκε και γράφτηκε το εργατικό δίκαιο οι περισσότεροι εργοδότες παραμένουν απότομοι και αγενείς  και πλέον έχουν βρει το κουμπί με το: «Αν δε σου αρέσει, φύγε. Ξέρεις πόσοι περιμένουν να δουλέψουν στη θέση σου;» πρέπει όμως  να καταλάβουν ο,τι  οι σερβιτόροι και οι μπουφετζήδες εργάζονται σκληρά και πολλές φορές οι ώρες και οι συνθήκες εργασίας ξεπερνούν το όριο ανθρωπιάς κι αντοχής.

Μόνο αν μπεις στη θέση τους θα το καταλάβεις αυτό. Για σκέψου να αναγκάζεσαι να είσαι ευγενικός και χαμογελαστός με τον πελάτη όταν έχεις σκοτωθεί στην κουζίνα με τον εργοδότη σου; Άραγε εκεί τι θα έκανες; Οι σερβιτόροι είναι βιοπαλαιστές. Είναι παιδιά με χαμόγελο κι όρεξη για δουλειά. Δεν είναι ούτε δούλοι σου, Μάθε να εκτιμάς και να σέβεσαι έναν άνθρωπο που προσπαθεί να βγάλει το μεροκάματό του.

Αξίζουν ένα μεγάλο μπράβο λοιπόν αυτά τα παιδιά. Για την αντοχή τους, για τη δύναμή τους, για τον επαγγελματισμό τους.